و به راستى او در درگاه ما مقرّب و سرانجامى نيك دارد . ( 40 ) به ياد آور بندهء ما ايّوب را آن زمان كه پروردگار خود را ندا داد ( تا مشكل او را حل كند ) كه شيطان مرا دچار عذاب و گرفتارى كرد . ( 41 ) ( به دو گفتيم ) پاى خود به زمين بكش كه آب همينجا نزديك توست ، آبى خنك ، در آن ، آبتنى كن و از آن بنوش ( تا بهبودى يا بى ) . ( 42 ) و اهلش را با فرزندانى به همان تعداد و دو برابر فرزندانى كه داشت به او بداديم تا رحمتى از ما به او باشد و تذكّرى براى خردمندان . ( 43 ) و نيز به او گفتيم يك دسته تركه به دست بگير و همسرت را بزن تا سوگند خود نشكسته باشى ، ما ايّوب را بندهاى شكيبا يافتيم ، چه نيكو بندهاى به راستى او توبه كار بود . ( 44 ) و به ياد آور بندگان ما « ابراهيم » و « اسحق » و « يعقوب » را كه مردانى نيرومند و بينا بودند . ( 45 ) ما آن را به خصلتى خالص كه همان ياد آخرت باشد خالص و پاك كرديم . ( 46 ) و ايشان نزد ما از برگزيدگان نيكاناند .
( 47 ) و به ياد آور « اسماعيل » و « يسع » و « ذو الكفل » را كه هريك از
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 735
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٧٣٥