( و قريش ) ده يك آن نيرو را كه ما به آنان داده بوديم نرسيدهاند ( آرى ) فرستادگان مرا تكذيب كردند ، پس چگونه بود كيفر من ؟ . ( 45 ) بگو : من شما را به يك اندرز نصيحت مىكنم ، و آن اين است كه : دوبهدو و يا تكتك براى خدا به پا خيزيد سپس دربارهء من بينديشيد ، كه رفيق شما هيچگونه ديوانگى ندارد . او جز بيمرسانى بيش نيست ، كه شما را از عذابى شديد كه در انتظار شماست ، مىترساند . ( 46 ) بگو : من كه از شما اجرتى نخواستهام ، و به فرض هرچه هم خواسته باشم مال خود شما ، چون پاداش من جز بر خدا نتواند بود ، و او بر هرچيز ناظر است . ( 47 ) بگو : پروردگار من حق را نازل مىكند ، و اوست داناى نهان . ( 48 ) بگو : حق آمد ، و ديگر باطل نمىتواند از نو چيزى را بياورد ، و رونق قبلى خود را بازگرداند . ( 49 ) بگو : به فرضى هم كه من گمراه شده باشم ، به ضرر خودم شدهام ، و اگر راه يافته باشم ، به وحى پروردگارم يافتهام ، كه او شنوايى نزديك است . ( 50 ) ايكاش مىديدى وقتى كفار وحشتزدهاند ، پس در پيشگاه خدا فرارى نيست و چيزى از او فوت نمىشود ،
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 696
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٦٩٦