اين سخن ، حتمى است كه جهنّم را از جنّيان و آدميان پر مىكنم . ( 13 ) به سزاى آنكه ديدار اين روزتان را ، فراموش كرديد ، عذاب بكشيد ، كه ما نيز به فراموشيتان سپرديم ، و به سزاى اعمالى كه مىكرديد عذاب جاويد را تحمّل كنيد . ( 14 ) به آيات ما فقط آن كسانى ايمان دارند كه چون بدان اندرزشان دهند سجدهكنان بيفتند ، و به ستايش پروردگارشان تسبيح گويند ، بدون اينكه تكبّر بورزند ( آيه معرّف مؤمنين از نظر اوصاف است ) . ( 15 ) پهلوهايشان را از بسترشان دور مىكنند ، ( يعنى مومنين خواب را بخاطر عبادت خداوند ترك مىكنند ) پروردگارشان را با بيم و اميد مىخوانند و از آنچه روزيشان كرديم مىبخشند ( آيه معرّف مؤمنين از نظر اعمال است ) . ( 16 ) هيچكس نداند به سزاى آن عملها كه مىكردهاند چه خوشيها براى ايشان پنهان كردهاند . ( 17 ) آنكه مؤمن است با آنكه سركش است چگونه يكسانند . ( 18 ) ( هرگز نيستند ) ، امّا كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، به پاداش كارهاى خوب ، منزلگاه پرنعمت ابدى در بهشت دارند .
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 668
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٦٦٨