قبرى است كه انوارش سر به آسمان كشيده و ديدهء نابينا را نور مىبخشد و خاك كويش مرضها را شفا مىدهد .
قبرى كه رسول خدا و وصىّاش را در ديدهء مؤمن زايرى كه در آنجا توقف كند مجسم مىسازد .
چشمها از هيبت و بزرگى كه از والايى مقام آنان در انديشه و فكر خود دارد خاضع و خاشعاند .
مزارى كه زوّارش چون در كنار آن آيند و بر آن وارد گردند هنگامى كه بيرون مىروند گناهانشان ريخته مىشود .
كسانى كه به آن محل قدم نهادند و قصد زيارت داشتند ، توشهء ايمنى از عذاب الهى را بهره برند و نيز از آنكه روزى به تهيدستى گرفتار شوند امنيت يابند .
خداوند از جانب صاحب قبر ايمنى را براى زايرين آن ضامن شده و بدين سبب قلم از ايشان برداشته شد و لغزشهاى ايشان را نويسندگان اعمال ننويسند .
اگر اكنون از باريدن باران بىنياز شدهايم اين از بركت آن قبر شريف است كه اگر نبود ، ابرها بر اين بلاد نمىباريد .
قبرى كه على بن موسى ( عليه السلام ) را در بر گرفته است ، بر حلّ و حرم ( يعنى بر سرزمين مكه ) فخر مىكند .
به زيارت آن قبر رفتن فرض و واجب است ، همچنان كه زيارت حرم كعبه واجب است و بر هر كسى كه در كنار آن منزل گزيد احترام و تعظيم او لازم است .
( 1 ) هر كس به قصد قربت مطلقه ، عارفا بحقه او را زيارت كند ، آتش دوزخ بر وى حرام است .
و به يقين فرداى قيامت وى داراى مقامى است پسنديده ، و در فردوس برين مقام و جايگاهى دارد .
و خداوند براى او اين مقام را وفاكننده و ضامن است ، سوگند به آن كس خورده كه همهء سوگندها به او مىرسد و به او بازگشت مىكند .
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 604
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٦٠٤