اين نيست كه مؤذّن را مؤذّن گفتهاند براى آنكه اعلام نماز و برپايى آن را به گوش همه مىرساند . » « 1 »
امام عليه السلام از حكمت در تشريع اذان صحبت مىكند و اينكه اذان :
الف . يادآورى به شخص فراموشكار و آگهى به فرد غافل است كه به اداء اين فريضه قيام كند .
ب . معرفى وقت نماز است براى آماده شدن مسلمانان جهت انجام نماز جماعت و فرادى .
ج . دعوت است براى عبادت خالق بزرگ و اقرار به وحدانيّت او .
( 1 )
قسمتهاى اذان
امام در اذان و دلايل آن صحبت كرده است به شرح زير :
( 2 )
الف . تكبير آغازين :
او عليه السلام فرمود :
« اگر كسى بپرسد كه چرا در اذان آغاز به تكبير و گفتن « اللّه اكبر » مىكنند پيش از آنكه كلمهء توحيد و « لا إله الّا اللّه » بگويند ، پاسخ آن است كه خداوند خواسته است ابتدا به ذكر او شود ، و در تكبير « اللّه » در آغاز است ولى در « لا إله الّا اللّه » نام « اللّه » در آخر است ، پس ابتدا به نام خود كه « اللّه » است فرمود تا حرف اول و آخر اذان « اللّه » باشد . » « 2 »
امام عليه السلام به حكمت در آغاز اذان به « اللّه اكبر » اشاره كرده بدون اينكه به « لا إله الّا اللّه » باشد ، و آن براى شروع اذان و آغاز آن به نام خداى
هامش
( 1 ) همان مأخذ ، ص 105 .
( 2 ) همان مأخذ .