از او روايت كرده است . « 1 »
( 1 )
201 . على بن اسباط مقرى
فرزند سالم فروشندهء زطى ( نوعى از سودانىها و هندىها ) ، مكنّى به ابو الحسن ، و از موثّقين كوفه . او از فطحيه بود و بين او و على بن مهزيار مكاتباتى در اين باره بود . پس على از فكر خود برگشت و به امامت امام جواد عليه السلام معتقد شد و از معتمدترين اشخاص و صادقترين فرد از لحاظ لهجه بود . كتابى به نام الدلائل دارد . « 2 »
( 2 )
202 . على بن جعفر
فرزند محمد بن على بن الحسين عليهم السلام ، مكنّى به ابو الحسن . او جليل القدر بود و ايمان محكمى داشت و يكى از راويان نص بر امامت امام كاظم عليه السلام و از افراد مورد اعتماد آن حضرت بود ، و راويان بعضى از علايم ايمان و استحكام در دينش را نقل كردهاند . ذيلا بعضى از آنها بيان مىشود :
( 3 ) 1 . على بن جعفر گزارش داد براى ما و گفت : مردى كه به نظر مىرسيد واقفى است به من گفت : راجع به برادرت ابو الحسن - يعنى امام موسى كاظم عليه السلام - چه مىگويى ؟
من پاسخ دادم : او از دنيا رفت .
پرسيد : چگونه فهميدى ؟
پاسخ دادم : دارايى او تقسيم شد ، زنانش شوهر كردند و امام بعد از او به منصب امامت رسيد و ناطق بعد از او به نطق آمد .
هامش
( 1 ) همان مأخذ ، ص 276 .
( 2 ) رجال نجاشى .