تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
الى المشارق و المغارب انتم * جاء الكتاب بذلكم تصديقا « 1 »
( 1 )

178 . عبد اللّه بن جندب

او عالم و عابد و زاهد بود . شيخ طوسى يك بار او را از اصحاب امام رضا عليه السلام شمرده و بار ديگر از اصحاب امام كاظم عليه السلام و براى بار سوم از اصحاب امام رضا عليه السلام . او يكى از وكلاى امام كاظم و امام رضا عليهما السلام بوده و به امام كاظم عليه السلام گفته است : آيا از من راضى نيستى ؟ فرموده است : چرا قسم به خدا ، و رسول خدا از تو راضى است . يونس بن عبد الرحمن روايت كرده است كه عبد اللّه بن جندب را ديدم از عرفات كوچ كرده بود ، و عبد اللّه يكى از مجتهدين بود . يونس مىگويد كه به او گفتم : خدا سعى و كوششت را امروز ديده است . پس عبد اللّه گفت : قسم به آن خدايى كه خدايى جز او نيست در توقف من در اينجا و كوچ كردنم نشنود خدا از من اگر چيزى را براى خودم خواسته باشم به يك كلمه ، براى اينكه من از ابو الحسن عليه السلام شنيدم كه فرمود : دعاكننده براى برادر مؤمنش به ظاهر يا پنهانى منادى از بالاى آسمانها او را ندا مىدهد كه براى هر كلمه‌اى صد هزار تا براى خودت است . پس من كراهت داشتم كه صد هزار دعاى مستجاب تضمين شده را براى يك دعا كه معلوم نيست به اجابت رسيده يا نه رها كنم . و حسن بن على بن يقطين روايت كرده و نسبت به يونس عقيدهء بدى داشت ، گفت : به ابو الحسن عليه السلام گفته شد : من شنيدم كه يونس غلام آل يقطين گمان مىكند كه غلام شما و متمسّك به طاعت شماست . عبد اللّه بن جندب خدا را بر هفتاد حرف عبادت مىكند ( يعنى متزلزل است ) و مىگويد او
هامش
( 1 ) معجم رجال الحديث و حياة الامام محمد الجواد ( ع ) .