كه در نمازهاى خود مىخواند و آن لابهكردنهاى بعد از نمازش . و اين بدان معنى است كه او هميشه مشغول عبادت خداى متعال بود و عشق خدا بر قلب عطوف و مهربانش تسلط داشت به اندازهاى كه يكى از صفات او مهربانى بود تا جايى كه « امام الرءوف » لقب گرفت .
( 1 )
دعاى امام رضا ( ع ) در قنوت
امام رضا عليه السّلام در طول قنوت خويش با اين لابه از خداى خود تمنّاى حاجت مىكرد :
پرواز به سوى توست ، تو مالك وجود و آرزو هستى ، آرزو براى توست . او به چه چيز مغرور است ؟ خدايا تو نجواى جانان را مىشنوى ، تپش قلبها را مشاهده مىكنى ، و اسرار پنهان را مىدانى بدون تظاهر و ستم . و تو اى خداوند كريم ، همه چيز را مىتوانى ببينى ، ولى به خاطر ملايمت تو ، آنها از خود جسارت نشان دادند و نافرمانى كردند و تكبّر و سرسختى نمودند ( و تو توانا و بينايى ) ، و دوستان شما چه رنجى متحمل شدهاند گذشته از محو آثار راستى ، محو نشانههاى آن ، افزايش و ادامهء كردار بد مردمانشان نسبت به آنها ، نمايان شدن دروغ عمومى ، بىعدالتى و موافقت متقابل با آن با توجه به رفتارها و تخلفات . اين بىعدالتىها رسمى شد و به مانند ديگر اجبارها ، اجبارى و قانونى شد . خداوندا ، بشتاب به سوى او . آن را كه تو كمك كنى ، موفق است و آن را كه تو حمايت كنى ، از سرزنش هيچ كس نمىترسد ، و ظالم را سخت تنبيه كن و به او رحم و محبت مكن . بار خدايا ، به آنان حمله كن و نسبت به آنها سريع باش و به آنان مهلت مده . خداوندا ، اول صبح ، وسط روز و هر صبح و شام ، وقت خواب ، قبل و بعد از ظهر ، هنگام تفريح ، آنان را عذاب كن ،