عليه آنان توطئه كن ، هنگامى كه آنان توطئه مىكنند و هنگامى كه سالم هستند ، آنها را غافلگير كن . خداوندا ، آنها را متفرق گردان و يارى كنندگان آنان را نيز پراكنده كن ؛ كمك كنندگان آنها را كاهش بده و سربازان آنان را با شكست روبهرو فرما ؛ وسعتشان را محدود كن ؛ عزتشان را ريشه كن فرما ، تصميمشان را تضعيف كن . خدايا ، طرفداران آنها را به ما عطا كن ، ما را مالك سرزمين آنان ساز و نعمتشان را تغيير ده ، توجه ما به آنان و تجاوز آنها را عليه ما به صلح جايگزين كن و هميشه بر آنها نظارت فرما .
اى خداوند من ، پس عذاب خود را بر آنان مضايقه مكن و دريغ مدار كه اگر در ميان مردم اتفاق افتد ، صبح مصيبت هشدار آن خواهد بود . « 1 »
اين تضرّع و خضوع و خشوع ، حاكى از عتاب امام رضا عليه السّلام نسبت به ظلم و ستم حكّام ستمگر زمانش مىباشد كه در جهان اسلام در سختى و مصائب ، مسلمانان را مجبور به انجام كارهايى مىكردند كه مورد تنفر آنها بود ، و اين يكى از مناجاتها و تضرّعات سياسى است كه شرايط آن زمان را بيان مىكند .
( 1 )
دعاى امام رضا ( ع ) در سجدهء شكر
سليمان بن جعفر در روايت خود مىگويد : امام رضا عليه السّلام را در حالى كه مشغول به جا آوردن نماز شكر بود ، ديديم . او سجدهء نمازش را طولانى نمود و سپس سرش را بلند كرد . دربارهء سجدهء طولانيش از او پرسيديم ، فرمود كه در نمازش اين گونه درخواست كرده است و از ما نيز خواست كه از خدا اين گونه درخواست نماييم ، و دستور داد آن را بنويسيم و ما
هامش
( 1 ) مهج الدعوات ، ص 73 .