متعال را متذكر شدم كه مىفرمايد : « آنان همواره پاسى از شب را بيشتر نمىخوابند . » « 1 »
در مورد عبادتهاى امام رضا عليه السّلام راوى مىگويد : سراسر شب را وضو گرفته و نماز مىخواند و نمىخوابيد ، و بدين طريق ادامه مىداد تا خورشيد طلوع مىكرد . « 2 »
( 1 ) امام رضا عليه السّلام خداترسترين مردم عصر خود بود و مطيعترين آنها نسبت به خداى تبارك و تعالى . مأمون ، رجاء بن ابى ضحّاك را براى آوردن امام به خراسان به مدينه فرستاد و او از مدينه تا مرو همراه آن حضرت بود .
ابو ضحاك دربارهء عبادت امام رضا عليه السّلام چنين روايت مىكند : به خدا سوگند ، من هرگز كسى را جدّىتر از اين مرد در تقوا و عبادت خداوند متعال نديدم . در همه حال به ياد او بود و ترس خدا را در دل داشت . هنگامى كه وقت نماز صبح مىشد ، نمازش را مىخواند و هنگامى كه تمام مىشد و سلام مىداد ، در جايگاهش مىنشست و شروع به ستايش و حمد خدا مىكرد و مىفرمود : « اللّه اكبر » ، « لا إله الّا اللّه » ، « اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد » ، و اين عمل را تا طلوع آفتاب تكرار مىكرد . سپس به سجدهاى طولانى مىرفت و پس از آن براى صحبت كردن با مردم به نزد آنان رفته و تا نزديك ظهر آنان را موعظه مىكرد . آنگاه بار ديگر تجديد وضو كرده و به محل نمازش برمىگشت و هنگامى كه خورشيد از افق ميل به پايين رفتن پيدا مىكرد ، مىايستاد و شش ركعت نماز به جا مىآورد . در ركعت اول ، سورهء حمد و سورهء كافرون را مىخواند و در ركعت دوم سورهء حمد و سورهء توحيد را ، و در هر يك از چهار ركعت باقيمانده ، سورههاى حمد و توحيد را قرائت مىكرد و پس از آن سلام مىداد . سپس قنوت را در ركعت دوم قبل از ركوع و همان
هامش
( 1 ) ذاريات / 17 .
( 2 ) الاتحاف بحبّ الاشراف ، ص 59 .