( 1 ) اين نامه گزارشى از سپاس و ستايش خداى متعال مىدهد و بعضى از صفاتش را متذكر مىشود . بعلاوه پر است از نعت بزرگترين پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه اولين كسى بود كه انسان را به خوبى و تقوا فرا خواند و خداى تبارك و تعالى او را براى رسالتش و نجات بندگانش از جهل برگزيد و به او معجزهء باقيه را بخشيد كه همانا قرآن است كه دروغ از قبل و بعد در آن راه ندارد و تشكيل آن براى مطرح كردن حق و حل همهء مشكلات و امور است .
بعلاوه امام رضا عليه السّلام دلايلى را از درستى و عدالت در اسلام وصى پيامبر و جانشين بعد از خودش امام على امير المؤمنين عليه السّلام ارائه داد ، امام پرهيزكاران و بهترين اوصياء ، و او عليه السّلام از امامان پاكى كه راهنماى اين امّت به سوى بهشتاند تمجيد كرد ، از جانب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله صحبت كرد و قرآن را بيان نمود و رسالت الهى را رساند و واجبات آن را توضيح داد .
( 2 ) بعد از اين معرفى ، امام رضا عليه السّلام شروع كرد به توضيح قوانين فراگير شرع اسلام ، فرمود : « اما وضو ، همان طورى كه خدا در كتابش دستور داده است شستن روى و دو دست از آرنجها تا سر انگشتان و مسح كردن سر و روى دو پاست يك بار ، و اينكه وضو را جز غائط يا بول يا رها شدن باد از معده يا خواب يا جنابت باطل نمىكند ، و اينكه هر كس مسح پاها را بر بشره و پوست نكشد و روى كفش خود را مسح كند ، پس براستى كه خدا و رسولش را مخالفت نموده و واجب او را ترك كرده و به كتابش عمل ننموده است و وضوى او بىاعتبار است . و اين به اين دليل است كه على عليه السّلام با مسح روى كفش مخالفت كرد ، و عمر به او گفت : من ديدم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روى كفش مسح كرد . على عليه السّلام پرسيد : قبل از نزول سورهء مائده يا بعد از آن ؟ گفت : نمىدانم . على عليه السّلام در پاسخ فرمود : اما من مىدانم .
بدرستى كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله از زمان نزول سورهء مائده مسح بر
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 280
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٢٨٠