( 1 )
( 1 ) رساله دربارهء شريعت اسلام
مأمون به وزيرش فضل بن سهل دستور داد كه ملاقاتى با امام رضا عليه السّلام داشته باشد و به او بگويد : من ( مأمون ) مايلم كه براى من حلال و حرام ، وظايف شرعى و سنّت پيامبر را جمعآورى كنى ، زيرا تو حجت خدا بر مخلوقات او و منبع علم هستى . امام درخواست مأمون را اجابت كرد و دستور داد قلم و كاغذى را برايش بياورند و سپس به فضل فرمود آنچه را كه او ديكته مىكند ، بنويسد .
به نام خداوند بخشندهء مهربان . ( 2 ) اين براى ما كافى است كه گواهى بدهيم خدايى نيست مگر خداى يكتا كه واحد است و شريكى ندارد . احد است ، صمد است ، قيّوم است ، سميع است ، بصير است ، قدير است ، قديم است ، قائم به ذات است ، هميشه باقى است ، عالمى است كه جهل در او راه ندارد ، قادرى است كه ناتوان نشود ، غنى است كه محتاج نگردد ، عادلى است كه جور نكند . و همانا او خالق تمام چيزهاست و هيچ چيز شبيه او نيست . نه شبيهى دارد و نه ضدى و نه رقيبى و نه هم مرتبهاى . مقصود از پرستش و دعا و رغبت و رهبت اوست و اينكه محمد بندهء او و رسول و امين او و برگزيده در بين تمام مخلوقات اوست و بزرگ پيامبران و خاتم انبيا و برترين عالميان است . پيامبرى بعد از او نيست ، تبديلى از براى امت او و تغييرى در شريعت او نيست ، و اينكه جميع آنچه كه محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله آورده است حق و آشكار است و تصديق او و جميع گذشتگان پيش از او از رسولان خدا و پيغمبران او و حجتهاى او حق است و تصديق به كتاب خدا كه راست و عزيز است . هيچ باطلى از پيش رو و از