( 1 ) وقتى آن سرزمين مقدس را كه على بن موسى بهترين انسانها در آن است ديدى ، آن را ببوس .
سلام مرا به آن برسان - سلامى كه مانند عطر و بوى مشك است - [ و بگو كه اين سلام ] از على بن عيسى است .
بگو به آن مكان گرانقدر كه سلام خدا را براى هميشه گرفته است .
جايى كه خدا اجازه داده است نامش در آن به عظمت و قداست برده شود .
آن خانه شريف است ، كسى كه مستقيما به آنجا مىرود مدام اميد و شترانش را به آنجا مىفرستد .
آن خانهء جلال است ، حمد و ستايش مختص به آن است هنوز .
چگونه مىتوانم مدح مردمى را بكنم كه خدا براى آنها عظمتى قرار داده است عظيم ؟
چگونه مىتوانم مردمى را ستايش كنم كه خدا آنها را پاك كرده است پاككردنى ؟
آنها راهنماى انسانند . آنها بخشندهترين همهء مردمند . اصل و روح آنها شريف است .
در وقت خشكسالى و قحطى آنها مانند باران رحمتاند .
وقتى خطاى مبهمى پيدا مىشود و زمينه را تاريك مىنمايد آنان مانند خورشيد آشكار مىشوند .
آنها به اسب و منبر و شتر افتخار مىدهند وقتى بر آن صعود مىكنند .
آنها دوست دارند كه ناراحتىهاى مردم را بر طرف كنند و فضايل آنها صفحاتى را شفاف مىكند .
آنها از زمان تولد شريفاند و در اصل خوبند و دودمانشان پاك است و از ريشهء شايستهاند .
دوستان از آنان رنجيده خاطر نمىشوند مادامىكه با آنها دوستى مىورزند .
من با زبان آنها را تمجيد مىكنم وقتى كه به لشكرشان نپيوستم .
آنان دل مرا از دوستى و اميد پر كردهاند و من صفحات را با مدحشان پر
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 118
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص١١٨