گواهى مىدهد ، به همان تاريخ به خطّ خود نوشت . . . و بشر بن المعتمد به همين گونه گواهى مىدهد . . .
و بر سمت چپ آن چنين است :
امير المؤمنين كه خدايش پاينده بدارد اين صحيفه را به خطّ خويش نگاشت ، و اين پيماننامهاى است كه اميدواريم به يمن آنچه در متن و پشت آن است ، و به حرمت سرور ما پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله و آنچه ميان روضه و منبر است به سبب آن در برابر همگان از صراط بگذريم ، و اين نگارش در حضور گروهى از بزرگان بنى هاشم و ديگر رجال دولت و سران سپاهى پس از انجام مراسم بيعت صورت گرفت ، و بدين گونه امير المؤمنين اين حجّت را بر همگى مسلمانان لازم ساخت تا شبههاى كه عارض افكار نادانان شده از ميان برود . و
ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ
« 1 » اين را فضل بن سهل به فرمان امير المؤمنين نوشت . به تاريخ متن .
هامش
( 1 ) - آل عمران / 179 يعنى : خداوند هرگز مؤمنان را بدين حال وانمىگذارد ( كه مؤمن و منافق از يكديگر شناخته نشوند ) .