اما آنچه گفته : آمديم بر أبو بكر وعمر ، پس أبو بكر هميشه فضائل أمير [ ( عليه السلام ) ] بيان مىنمود .
پس بدان كه رواياتى كه از ايشان در باب فضائل أهل بيت ( عليهم السلام ) منقول است با روايات ظلم وجورشان منافاة ندارد ، وگاه باشد كه بعضي از اعدا ودشمنان - با تحقق كمال عداوت ودشمنى - اقرار واعتراف به فضيلت دشمنان خود نمايند .
در “ صحيح بخارى “ مذكور است كه :
هرگاه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) بعضي از أصحاب خود را مع مكتوب نصيحت أسلوب به هرقل پادشاه روم فرستاد ، پادشاه روم از أبو سفيان - كه دشمن ترين دشمنان حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) بود - پرسيد كه : اين پيغمبر گاهى دروغ هم گفته ؟ أبو سفيان گفت : خواستم بگويم آرى ، ليكن نخواستم كه دروغ بگويم ، گفتم : نه ( 1 ) .
وهمچنين منقول است كه معاوية اعتراف واقرار به فضيلت حضرت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) مىنمود ( 2 ) واز اينجا گفتهاند : الفضل ما شهدت به الأعداء ، يعنى فضل كامل همان است كه اعدا ودشمنان به آن شهادت دهند .
هامش
1 . صحيح بخارى 1 / 5 .
2 . مراجعه شود به كتاب الإمام علي ( عليه السلام ) في آراء الخلفاء : 147 - 171 ، ترجمه آن : الإمام أمير المؤمنين علي ( عليه السلام ) از ديدگاه خلفا : 190 - 220 .