1 118 / 14 ؛ 130 / 4 . . . ؛ 141 / 6 . . . ؛ 142 / 4 . . . ؛
170 / 13 ؛ 178 / 9 . . . ؛ 191 / 12 ؛ 219 / 21 ؛
359 / 3 . . . ؛ 268 / 4 . . . ؛ 280 / 3 ؛ 335 / 27 ؛
360 / 4 ؛ 364 / 26 ؛ 376 / 7 . . . ؛ 401 / 29 ؛
431 / 18 ؛ 655 / 12 ؛ 662 / 18 .
ابن هوذه 379 / 2 .
ابو الأزهر 367 / 25 ؛ 368 / 5 .
ابو اسحاق ( سعد وقّاص ) 478 / 21 .
ابو الأعور ( عمرو بن سفيان ) سلمىّ 611 / 20 ؛ 613 / 28 ؛ 617 / 14 ؛ 618 / 4 .
ابو أمامه أسعد بن زرارة 91 / 3 . . . ؛ 92 / 25 ؛ 94 / 20 .
ابو براء ملاعب الأسنّه 375 / 2 . . .
ابو برده 395 / 4 . . .
ابو بشر بن عمر انصارى 611 / 15 ؛ 613 / 23 .
ابو بصره 141 / 1 .
ابو بصير 50 / 21 ؛ 130 / 27 . . . ؛ 131 / 4 ؛
132 / 10 . . . ؛ 133 / 5 . . .
أبو بكر بن شيبه 441 / 13 .
أبو بكر ( عتيق بن عثمان خليفه ) 62 / 17 . . . ؛ 66 / 9 ؛
67 / 10 ؛ 76 / 13 ؛ 97 / 6 . . . ؛ 127 / 9 ؛
128 / 22 ؛ 140 / 17 ؛ 155 / 2 ؛ 180 / 2 . . . ؛
181 / 2 . . . ؛ 182 / 8 ؛ 198 / 16 ؛ 209 / 9 ؛
217 / 2 . . . ؛ 241 / 2 . . . ؛ 242 / 25 ؛ 243 / 12 ؛
245 / 6 ؛ 248 / 7 ؛ 251 / 16 ؛ 252 / 21 ؛ 253 / 15 . . .
أبو بكر به كارگزار خود دستور مىدهد كه در ستاندن زكات شتر ، بهاى شتران زكاتى را ملاك عمل قرار دهد ؛ 345 / 14 ؛ 346 / 3 ؛ 360 / 10 ؛ 377 / 18 ؛ 392 / 18 ؛ 401 / 9 . . . ؛ 402 / 28 ؛ 403 / 2 . . . ؛
406 / 6 . . . ؛ 407 / 8 . . . ؛ 408 / 2 . . . ؛
409 / 2 . . . ؛ 410 / 16 ؛ 411 / 2 . . . ؛ 412 / 1 . . . ؛
416 / 11 ، 20 ، 25 ؛ 418 / 2 . . . ؛ 418 / 25 . . . ؛
419 :
أبو بكر خالد بن وليد را به سختى نكوهش مىكند ؛ 419 / . . . ؛ 420 / 25 . . . ؛ 422 / 2 . . . ؛ 423 / 4 ؛
424 / 10 . . . ؛ 425 / 2 ؛ 426 / 2 . . . ؛ 426 ( ش 286 ) :
أبو بكر كارگزار خود را كه دست زنى را بريده و دندانهاى پيشين او را بر كنده بود ، به سختى نكوهش مىكند . . . ؛ 426 / 17 . . . :
أبو بكر به فرمانده لشكر دستور مىدهد كه جنگاوران دشمن را از دم تيغ بگذراند و زنان و فرزندان آنان را اسير گيرد ؛ 437 / 3 . . . ؛ 437 / 8 . . . :
أبو بكر خالد بن وليد را به فرماندهى سپاه عراق برمىگزيند ؛ 438 / 4 . . . ؛ 439 / 4 . . . ؛ 440 / 2 . . . ؛
441 / 5 . . . ؛ 442 / 2 . . . ؛ 442 / 5 . . . :
أبو بكر به خالد بن وليد دستور مىدهد كه با مردم ايران به مهربانى رفتار كند تا آنان را با خود همراه سازد ؛ 443 / 7 . . . ؛ 444 / 17 . . . :
أبو بكر عربها را براى حمله به ايران ، آماده مىسازد ؛ 444 / 27 ؛ 445 / 4 . . . ؛ 446 / 7 ؛ 447 / 26 ؛
457 / 14 . . . ؛ 457 / 16 . . . :
أبو بكر به كارگزار خود : سرهاى كشتگان را نزد من نفرست ؛ 458 / 2 . . . ؛ 459 / 2 . . . ؛ 461 / 18 . . . ؛
463 / 12 ؛ 464 / 14 . . . ؛ 465 / 5 . . . ؛ 467 / 8 ؛
469 / 7 . . . ؛ 470 / 5 . . . ؛ 471 / 2 . . . ؛
473 / 2 . . . ؛ 474 / 13 . . . ؛ 474 . . . :
أبو بكر و دستورهاى نظامى او به ابو عبيده ؛ 474 / 21 . . . :
أبو بكر در واپسين دمهاى خود ، عمر را به جانشينى خود برمىگزيند ؛ 475 :
أبو بكر وصيتنامهء خود دربارهء جانشين ساختن عمر را مهر كرده ؛ 521 / 18 ؛ 522 / 4 . . . ؛ 625 / 27 ؛
634 / 5 ؛ 638 / 19 ؛ 672 / 28 .
أبو بكر بن حزم 259 / 21 .
ابو ثعلبه خشنى 181 / 17 . . .
ابو جحيفه 112 / 14 .
ابو جحيفه وهب السّوائى 286 / 7 . . .
ابو جعفر ديبلى ( مهاجر قرن سوم ه . ) 73 / 19 .
ابو جعفر نحّاس 37 / 1 ؛ 38 / 14 .
ابو جميله 513 / 11 .
ابو حبيش 141 / 1 .
ابو حذيفة 240 / 17 .
ابو حذيفة بن عقبه 634 / 12 .
مجموعة الوثائق السياسية للعهد النبوي و الخلافة الراشدة ( نامه ها و پيمانهاى سياسى حضرت محمد ( ص ) و اسناد صدر اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 732
مساهمون: محمد حميد الله
ص٧٣٢