صرف امر به تخليه نساء متمتع بهنّ بعدِ سه روز در آن وارد است ، وهو غير التحريم والنهي عن المتعة ، چه محتمل است كه چون مدت متعه با اين نسا سه روز بوده باشد ، لهذا جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) بعد سه روز امر به تخليه آنها فرموده باشد .
پس اين روايت از ادلّه جواز متعه است نه از دلائل تحريم آن .
اما روايت سوم ، پس در آن بشر بن مفضل واقع است ، وأو عثمانى بوده - يعنى مبغض جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) - ابن حجر عسقلانى در “ تهذيب التهذيب “ در ترجمه بشر بن المفضل گفته :
قال ابن سعد : كان ثقة ، كثير الحديث ، عثمانياً ( 1 ) .
ودر “ حاشية كاشف “ به ترجمه أو مسطور است :
قال ابن سعد : ثقة ، كثير الحديث ، وكان عثمانياً ( 2 ) .
واز افاده ابن حجر عسقلانى در “ فتح الباري “ ظاهر است كه عثمانيه كساني هستند كه غلو مىكنند در دوستى عثمان وانتقاص مىكنند جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) را ، يعنى - معاذالله - بر آن حضرت طعن مىكنند وبه عيب وذم آن حضرت روهاى خود [ را ] سياه مىسازند ، در “ فتح الباري شرح صحيح بخارى “ در شرح حديث :
هامش
1 . [ الف ] 129 / 293 جلد أول . [ تهذيب التهذيب 1 / 402 ] .
2 . حاشية كاشف : وانظر : الطبقات الكبرى لابن سعد 7 / 290 .