آيهء نخست :
* ( كنتم خير أمة أخرجت للناس تأمرون بالمعروف وتنهون
عن المنكر ) * ، ( 1 )
شما نيكوترين أمتي هستيد كه براي بشر پديدار شده أيد ، مردم را به
نيكى ها فرا مى خوانيد واز زشتى ها باز مى داريد .
آيهء ديگر :
* ( وكذلك جعلناكم أمة وسطا لتكونوا شهداء على الناس
ويكون الرسول عليكم شهيدا ) * ، ( 2 )
واين گونه شما را أمت ميانه قرار داديم تا گواه مردم باشيد ، چنان كه
پيغمبر را گواه شما كرديم .
ولى بايد گفت قطعا اين دو آيهء مباركه هيچگونه دلالتى بر حجيت سنت
صحابه ندارد ، زيرا آيهء أول مى فرمايد : شما به خاطر امر به معروف ونهى
از منكر بهترين أمت هستيد واين بدان معنا نيست كه اگر يك يا چند
صحابي چيزى گفتند ، سخنان آنان به عنوان خودشان حجت باشد . آيهء
دوم نيز مى فرمايد شما أمت وسط هستيد واز افراط وتفريط به دوريد ،
ولى كار به افراد از حيث فرديت ندارد ، بلكه صفت أمت از حيث أمت
بودن را بيان مى كند كه أمت اسلام چنين أمتي هستند .
گذشته از اين ، گر چه صحابي بودن حضرت رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) فضيلت
بزرگى است ، ولى چنان كه تاريخ گواهى مى دهد ، برخى از صحابه ، قدر
اين فضيلت را ندانستند وبا سوء عملكرد خود ، كار را به آنجا رساندند كه
هامش
1 . آل عمران ، آيهء 110 .
2 . البقرة ، آيهء 143 .