قاعدهء « لا ضرر »
قاعدهء « لا ضرر » يكى از مشهورترين قواعد فقهى است كه در همه ابواب فقه از عبادات تا معاملات به آن استدلال مىشود ، و در بسيارى از مسائل تنها مدرك براى اثبات حكم است .
به همين خاطر بسيارى از علماى بزرگ متأخر دربارهء آن بحث كرده و رساله هاى مستقلى در مورد آن تأليف نموده و در آن رساله ها معنا ، مدرك ، فروع ، و نتايج اين قاعده را بيان كردهاند .
از جملهء اين بزرگان :
1 . العلّامة الأكبر شيخنا الأعظم ، شيخ مرتضى انصارى قدس سره است .
ايشان علاوه بر آنكه در كتاب « فرائد الاصول » در ذيل قاعده اشتغال به مناسبت ، بحثى از قاعدهء « لا ضرر » نموده « 1 » ، رساله مستقلى
هامش
( 1 ) . كتاب « فرائد الاصول » ، ج 2 ، ص 533 . اثر مرتضى بن محمّد امين ، شيخ انصارى . متوفاى 1281 ه . ق .