تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گلچينى از معارف تشيع ( فارسى ) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧
است كه فرزند ندارد تا وارثى براى او باشد و شريكى در سلطنت ندارد تا در ابداع و اختراعش كسى مخالفت و ضديت كند ( اسراء ، آيه 111 ) و قدرت كامله‌اش در صنع و ابداع محتاج به معاونت كسى نيست تا او را يارى كند . « 1 » منزه است خداى يكتايى كه « اگر در آسمان و زمين ، خدايانى جز او بودند ، قطعاً فساد مىشد و از هم مىگسيختند » ( انبياء ، آيه 22 ) . منزه است خداى يگانهء يكتا كه غنى بالذات است « فرزندى ندارد و خود فرزند كسى نباشد و هيچ‌كس مثل و مانند او نيست » ( توحيد ، آيه 2 - 4 ) ستايش خداى را آن گونه ستايش كه فرشتگان مقرب و انبياى مرسل كنند و درود به حبيب برگزيده او ، محمد خاتم پيغمبرانش و بر آل او كه همه پاكان و پاكيزگان عالَم و بندگان خاصّ خالص اويند . - پس شروع فرمود آن حضرت در سئوال و اهتمام نمودن در دعا و آب از ديده‌هاى مباركش جارى بود ، پس گفت : اى خدا ! به من آن مقام ترس و خشيت از جلال و عظمتت را عطا كن كه گويا تو را مىبينم « 2 » و مرا به تقوا و طاعتت سعادت بخش و به عصيانت شقاوت‌مند مگردان و قضا و قَدَرت را بر من خير و مبارك ساز ، تا در خوش و ناخوش مقدراتت آنچه دير مىخواهى بر من زودتر دوست ندارم و آنچه زودتر مىخواهى ديرتر مايل نباشم . خدايا ! مرا به بى نيازى در نَفْس ، يقين در قلب ، اخلاص در عمل ، نور در چشم و
هامش
( 1 ) . مقايسه شود با مريم ، آيات 88 - 91 : « و كافران گفتند كه خداى رحمان فرزند برگرفته ، همانا شما سخنى زشت و منكر بر زبان آورديد . نزديك است از اين گفته زشت و عقيده باطل آسمان‌ها از هم فروريزد و زمين بشكافد و كوه‌ها متلاشى گردد ، چرا كه براى خداى مهربان فرزندى قائل شدند . » . ( 2 ) . در حديثى معروف راجع به احسان يا ( تقواى معنوى ) گفته شده است كه « تقواى معنوى ( روحانى ) آن است كه‌بايد خدا را به گونه‌اى عبادت كرد كه گويى او را مىبينيد و اگر شما او را نمىبينيد با اين حال او شما را مىبيند . » .