برداشت ، سپس لحظاتى در قبر خوابيد و گفت : اى پروردگارى كه هميشه زندهاى و زندگان را مىميرانى و مردگان را زنده مىكنى ، به حق محمد پيامبرت و پيامبران پيش از من ، مادرم فاطمهء بنت اسد را بيامرز و حجّتش را بر وى تلقين نما و قبرش را بر او وسعت ببخش ، زيرا تو اى خداى من بخشندهترين آمرزندگانى در آن حال او را به عقايد حقه تلقين نموده و مرتبا مىفرمود : فرزندت ، فرزندت ! نه جعفر و نه عقيل ! حاضران عرض كردند : يا رسول اللَّه در بارهء فاطمه مادر على عليه السّلام عملى را انجام دادى كه در بارهء ديگران انجام نداده بودى ، او را در پيراهنت كفن نمودى و پيش از دفن در آرامگاه او خوابيدى و در حين تلقين به او مىگفتى : فرزندت ، فرزندت ، نه جعفر و نه عقيل ، علت اين عمل چه بود ؟
فرمود : روزى از روزها ، در بارهء ورود مردم به قيامت كه همگى عريان و پابرهنه مىروند صحبت مىكردم ، فاطمه بنت اسد از شنيدن اين سخن ، متأثر گرديد و گفت : واى بر سرافكندگى آن روز ! من به او وعده دادم كه در پيراهن خودم ، تو را كفن خواهم كرد ، تا برهنه به قيامت وارد نشوى و در قبر او خوابيدم ، تا از فشار قبر ، در امان باشد و علّت اين كه به او مىگفتم فرزندت ، فرزندت ، اين بود كه فرشتگان [ نكير و منكر ] بر او وارد شدند و از او پرسيدند ، خدايت كيست ؟ گفت : خداى متعال پروردگار من است ، پرسيدند پيامبرت كيست ؟ گفت : محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پرسيدند امامت كيست ؟ در جواب ماند و من به او گفتم : فرزندت فرزندت ، يعنى امام و پيشواى تو فرزندت على عليه السّلام است نه عقيل و نه جعفر .
« 260 » على عليه السّلام نخستين هاشمى بود كه از دو هاشمى نشأت گرفته بود و اولين كسى است كه از هاشم ، دو مرتبه تولد يافت ، [ يعنى از طرف پدر و مادر هاشمى بود ] .
هامش
( 260 ) . كافى ، ج 1 ، ص 452 ، بحار الانوار ، ج 35 ، ص 6 ، شمارهء 4 و ص 181 ، شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، ج 1 ، ص 13 ، اعلام الورى طبرسى ، ص 159 ؛ ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 64 .