واجب است وصيت نمايد ، واگر قضاى نماز وروزه أو بر پسر بزرگتر يا ساير ورثه اش -
به تفصيلي كه در مسأله " 1229 " گفته شد - واجب باشد بايد به أو اطلاع دهد يا وصيت
نمايد كه براي أو بجا آورند .
د - اگر از ديگران طلبكار است يا نزد ديگران أمانتي دارد يا اموالى را در جايى پنهان
كرده ، چنانچه وارثان نمىدانند وبا نگفتن حق آنان ضايع مىشود واجب است اطلاع
دهد ، ودر صورتي كه احتمال دهد حق فرزندان صغيرش از بين مىرود يا خود آنان ضايع
مىشوند ، بايد براي آنان قيم وسرپرست أميني معين نمايد .
شرايط وصيت كننده ووصيت :
" مسأله 2989 " وصيت كننده بايد عاقل وبالغ باشد واز روى اختيار وصيت كند ، پس
وصيت از روى اكراه صحيح نيست . وكودك ده سأله اى كه خوب وبد را تشخيص مىدهد
اگر براي خويشان خود يا براي كار خوبى - مثل ساختن مسجد ومدرسه - وصيت كند ،
نسبت به يك سوم از مالش صحيح مىباشد ، ولى صحت وصيت سفيه نسبت به يك سوم
مال خود براي خويشان يا كارهاى خير محل اشكال است . ووصيت شخص ورشكسته اى
كه توسط حاكم شرع از تصرف در اموالش منع شده نسبت به مالش بي اثر است ، مگر اين كه
طلبكاران از حق خود بگذرند .
" مسأله 2990 " در وصيت صراحت در لفظ شرط نيست ، پس اگر با كناية واشاره
مقصود خود را بفهماند وصيت صحيح است .
" مسأله 2991 " اگر نوشته اى با امضا يا مهر ميت يافت شود ، چنانچه مقصود أو را
بفهماند ومعلوم باشد كه براي وصيت كردن نوشته بايد طبق آن عمل شود .
" مسأله 2992 " كسى كه از روى عمد دست به خودكشى زده وبه گونه اى صدمه ديده
كه يقين يا گمان به مردن أو پيدا مىشود ، اگر بعد از اين عمل وصيت كند كه مقدارى از مال
أو را به مصرفى برسانند وصيت أو صحيح نيست ، ولى اگر قبل از اين عمل وصيت كرده
باشد صحيح است .
" مسأله 2993 " اگر انسان وصيت كند كه چيزى را به شخصي بدهند ،
بنابر احتياط واجب
در صورتي آن فرد آن چيز را مالك مىشود كه آن را پس از مرگ وصيت
كننده قبول كند ، وكافى بودن قبول در زمان حيات وصيت كننده محل اشكال است .
" مسأله 2994 " اگر وصيت كند چيزى به كسى بدهند وآن فرد پيش از آن كه قبول يا رد
نمايد بميرد ، تا وقتي ورثه أو وصيت را رد نكرده اند مىتوانند آن چيز را قبول نمايند . ولى
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 542
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٥٤٢