مسائل طلاق
" طلاق " صيغه اى است كه عقد دائم را به هم مىزند وموجب جدايى زن وشوهر
مىشود . اسلام همان گونه كه نسبت به ازدواج سفارش نموده وآن را سنت پيامبر أكرم ( ص )
دانسته طلاق را مورد نكوهش ومذمت شديد قرار داده است ، در بعضي از روايات وارد
شده كه : " از ميان چيزهاى حلال طلاق مبغوضترين آنها نزد خداوند مىباشد " .
بر اين أساس از طرفي دستورات اسلام نسبت به ازدواج به شكلى است كه پايه هاى آن
به حدى قوى ومحكم به وجود آيد كه كمتر منجر به طلاق شود واز طرف ديگر
محدوديتهاى زيادى در شرايط واحكام طلاق قرار داده شده تا كمتر تحقق يابد ، ولى با اين
حال اگر ادامه زندگى ورابطه همسرى بين زن وشوهر موجب عسر وحرج وفشارهاى
روحي واختلافات شديد وغير قابل اصلاح شود ، اسلام طلاق را راه نجات زن وشوهر
دانسته است .
" مسأله 2751 " مردى كه زن خود را طلاق مىدهد بايد عاقل وبنابر احتياط واجب
بالغ باشد وبه اختيار خود طلاق دهد ، پس اگر أو را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد
باطل است . همچنين بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغه طلاق را بدون اراده يا
به شوخى بگويد صحيح نيست .
" مسأله 2752 " زنى را كه مىخواهند طلاق دهند بايد داراى دو شرط باشد :
الف - هنگام طلاق از خون حيض يا نفاس پاك باشد .
ب - در پاكى پس از حيض ونفاس يا در حال نفاس وحيض كه پيش از اين پاكى بوده
شوهرش با أو نزديكى نكرده باشد . وتفصيل اين دو شرط در مسائل آينده بيان مىشود .
" مسأله 2753 " طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت صحيح است :
1 - شوهر پس از ازدواج با أو نزديكى نكرده باشد .
هامش
( 1 ) برگرفته از وسائل الشيعة ، كتاب الطلاق ، باب 1 از أبواب " مقدمات الطلاق وشرائطه " ، حديث 5 .