مسائل جهاد ودفاع
" جهاد " يكى از أركان دين است كه در صدر اسلام موجب تقويت اسلام وانتشار آن در
مناطق مختلف شد . واجب بودن جهاد به طور كلى از ضروريات اسلام مىباشد ودر فروع
دين كمتر موضوعي همانند جهاد مورد توجه وتأكيد قرار گرفته است ، وعلاوة بر آيات
جهاد روايات زيادى در مورد حدود ، شرايط ، احكام وفضيلت جهاد از معصومين ( ع )
وارد شده است ، از جمله از حضرت أمير المؤمنين علي ( ع ) نقل شده است كه فرمودند : "
جهاد درى از درهاى بهشت است كه خداوند آن را براي اولياى خاص خود گشوده
است " .
" مسأله 1934 " جهاد بر دو نوع است : " ابتدايى " و " دفاعى " . " جهاد ابتدايى " آن
است كه امام مسلمانان به منظور دعوت كفار ومشركين به اسلام وعدالت ويا جلوگيرى از
نقض پيمان أهل ذمه يا طغيان بغاة ( شورشيان مسلح ) بر امام مسلمين ، نيروى نظامى
به مناطق آنان گسيل دارد . در حقيقت هدف از جهاد ابتدايى كشور گشايى نيست ، بلكه
دفاع از حقوق فطرى ملتهايى است كه توسط قدرتهاى كفر وشرك وطغيان از خدا پرستى
وتوحيد وعدالت محروم شده اند . ولى " جهاد دفاعى " زماني است كه دشمن به مرز وبوم
مسلمانان هجوم آورد وقصد تسلط سياسي يا فرهنگى واقتصادى نسبت به آنان داشته
باشد ، وممكن است جهاد در برابر بغاة نيز جهاد دفاعى محسوب گردد ،
بلكه مىتوان گفت همه اقسام جهاد ، جهاد دفاعى محسوبند .
" مسأله 1935 " شركت در جهاد بر كسى واجب است كه بالغ ، عاقل ، مرد وآزاد
باشد ، ونابينا ، پير ، زمين گير ومبتلا به مرضى نباشد كه نتواند وظيفة اش را انجام دهد .
" مسأله 1936 " فرار از جهاد جايز نيست ، مگر اين كه فرار از جبهه اى به جبهه ديگر
يا براي تدارك نيروى بيشتر باشد .
" مسأله 1937 " اگر ادامه جهاد نياز به كمكهاى مادي داشته باشد ، بر همه كساني كه
هامش
( 1 ) برگرفته از وسائل الشيعة ، كتاب الجهاد ، باب 1 از أبواب " جهاد العدو وما يناسبه " ،
حديث 13 .