مبطلات نماز
دوازده چيز نماز را باطل مىكند وبه آنها " مبطلات نماز " مىگويند :
أول - آن كه در بين نماز يكى از شرطهاى صحت آن - مانند پوشش لازم براي زن ومرد -
از بين برود .
دوم - آن كه در بين نماز از روى عمد يا اشتباه ويا ناچارى چيزى كه وضو يا غسل را باطل
مىكند پيش آيد ، مثل اين كه ادرار از أو بيرون آيد .
" مسأله 994 " كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن ادرار يا مدفوع خود جلوگيرى كند
ودر بين نماز از أو خارج شود ، چنانچه به دستوري كه در احكام وضو گفته شد رفتار
نمايد نمازش باطل نمىشود ، ونيز اگر در بين نماز از زن مستحاضة خون خارج شود ،
در صورتي كه به دستور استحاضة رفتار كرده باشد نمازش صحيح است .
" مسأله 995 " كسى كه بي اختيار خوابش برده ، چنانچه تمام شدن نماز را نداند
وشك كند كه بين نماز خوابش برده يا بعد از آن ، بايد نمازش را دوباره بخواند ، ولى اگر
تمام شدن نماز را بداند وشك كند كه خواب در بين نماز بوده يا بعد از آن ، نمازش صحيح
است .
سوم - آن كه مانند بعضي از أهل سنت دستها را روى هم قرار دهد كه بنابر احتياط واجب
بايد نمازش را دوباره بخواند .
" مسأله 996 " هر گاه براي أدب دستها را روى هم بگذارد - اگر چه مثل أهل سنت
نباشد - بنابر احتياط واجب بايد دوباره نماز را بخواند ، ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى -
مثل تقيه - يا براي كار ديگرى - مثل خاراندن دست - دستها را روى هم بگذارد اشكال
ندارد .
چهارم - آن كه پس از خواندن حمد " آمين " بگويد ، ولى اگر از روى اشتباه يا تقيه باشد
اشكال ندارد .
پنجم - آن كه از روى عمد پشت به قبله نمايد يا به سمت راست يا چپ قبله برگردد ، بلكه
اگر از روى عمد به قدرى برگردد كه نگويند رو به قبله است - اگر چه به طرف راست يا چپ
نرسد - نمازش باطل مىشود .
" مسأله 997 " اگر از روى اشتباه در تشخيص قبله پشت به قبله نماز بخواند ودر
وقت نماز بفهمد نماز را دوباره بخواند ، واگر وقت گذشته بنابر احتياط واجب قضا نمايد ،
هامش
( 1 ) به مسائل " 318 " تا " 323 " مراجعه شود .