شرح واجبات وأركان نماز
1 - نيت :
" مسأله 828 " " نيت " يعنى تصميم واراده بر انجام كار ، واگر انسان به كارى كه
انجام مىدهد توجه داشته باشد قهرا نيت واراده آن كار را خواهد داشت . انسان بايد
عبادات واز جمله نماز را به نيت قربت يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم بجا آورد ،
ولازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند يا به زبان بگويد كه مثلا : " چهار ركعت نماز
ظهر مىخوانم قربة إلى الله " ، بلكه در نماز احتياط كه در موارد شك در ركعات خوانده
مىشود نبايد به زبان بگويد .
" مسأله 829 " انسان بايد فقط براي انجام فرمان خدا نماز بخواند وانگيزه ديگرى
نداشته باشد ، پس اگر براي ريا يعنى نشان دادن به مردم باشد يا خدا ومردم - هر دو - را در
نظر بگيرد نماز أو باطل است ، اما اگر ريا در قلب نمازگزار خطور نمايد ولى تأثيرى در
عمل أو نداشته باشد نماز أو صحيح است .
" مسأله 830 " اگر قسمتى از نماز را هم براي غير خدا بجا آورد نماز باطل مىشود ،
چه آن قسمت واجب باشد مثل حمد وسوره ، وچه مستحب باشد مانند قنوت ، بلكه اگر
تمام نماز را براي خدا بجا آورد ولى براي نشان دادن به مردم در جاى مخصوص مثل
مسجد ، يا در وقت مخصوص مثل أول وقت ، ويا به طرز مخصوصى مثلا با جماعت ، نماز
بخواند نمازش باطل است .
" مسأله 831 " تعيين شماره ركعتهاى نماز لازم نيست ، ولى نمازگزار بايد هنگام
شروع نماز متوجه باشد نمازى را كه قصد دارد بخواند نماز ظهر است يا عصر ، نماز
قضاست يا ادا ، ونيز در مثل نماز صبح ونافله آن كه تعيين هر كدام متوقف بر قصد وجوب
يا استحباب مىباشد بايد نيت وجوب يا استحباب نمايد .
" مسأله 832 " انسان بايد از آغاز تا پايان نماز يا هر عبادت ديگر به نيت خود باقي
باشد ، واگر مثلا در بين نماز چنان غافل شود كه اگر از أو بپرسند نداند چه مىكند نمازش
باطل است .
2 - قيام ( ايستادن ) :
" مسأله 833 " " قيام هنگام گفتن تكبيرة الاحرام " وقيام پيش از ركوع كه آن را " قيام
متصل به ركوع " مىنامند " ركن " است ، ولى قيام موقع خواندن حمد وسوره وقيام پس از