لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
« 1 » ؛
آنهايى كه از مال خود به فقرا ، در حال وسعت و تنگدستى انفاق كنند و خشم و غضب فرونشانند و از بدى مردم درگذرند ( چنين مردمى نيكوكارند ) و خدا دوستدار نيكوكاران است . نيكان آنها هستند كه هرگاه كار ناشايسته از ايشان سرزند يا ظلمى به نفس خويش كنند خدا را به ياد آرند و از گناه خود به درگاه خدا توبه و استغفار كنند ( كه مىدانند ) جز خدا هيچكس نمىتواند گناه خلق را بيامرزد و آنها هستند كه اصرار در كار زشت نكنند ؛ چون به زشتى معصيت آگاهند .
تؤل بكم إلى أكنان الدّعة ؛ شما را به سرمنزل آسايش مىرساند .
( تؤل مضارع « آل » است ؛ يعنى بازمىگرداند . و أكنان الدعة ، يعنى مساكن استراحت و خوشى .
خداى تعالى مىفرمايد :
فَأَمَّا مَنْ أَعْطى وَ اتَّقى * وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى ؛
« 2 »
امّا هركس عطا و احسان كرد و خداترس و پرهيزگار شد ، و به نيكويى تصديق كرد ما هم البتّه كار او را سهل و آسان مىگردانيم .
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ . . . ؛
« 3 »
و هركس خداترس شود خدا راه بيرون شدن ( از گناهان و بلا و حوادث سخت عالم را ) بر او مىگشايد ، و از جايى كه گمان نبرد به او روزى عطا كند .
و أوطان السّعة ؛ و ( در ) مساكن وسيع وارد مىسازد .
وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ * وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ؛
« 4 »
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 134 و 135 .
( 2 ) . ليل ( 92 ) آيات 5 - 7 .
( 3 ) . طلاق ( 65 ) آيهء 2 و 3 .
( 4 ) . زمر ( 39 ) آيهء 73 و 74 .