76 - گواهى نصارى
( 1 ) و نيز پرسيد ؛ آيا گواهى دو نفر نصرانى بر اسلام يك نفر مجوسى پذيرفته مىشود ؟
آن حضرت فرمود : آرى ؛ زيرا خداوند در قرآن مجيد مىفرمايد : «
وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى
» « و مىيابى نزديكترين مردم را از نظر دوستى با اهل ايمان ، كسانى كه گفتهاند مائيم ترسايان ، براى اين كه بعضى از آنان كشيشان و صومعهنشينانند و آنها از عبادت خدا تكبر نمىكنند » .
و كسى كه از عبادت خدا تكبر نمىورزد گواهى دروغ نخواهد داد « 1 » .
77 - تهمت به يكديگر
( 2 ) دو نفر را كه هر كدام از آنان به ديگرى گفته بود با من لواط كردهاى ، نزد حضرت امير - عليه السلام - آوردند ، آن حضرت - عليه السلام - به آنان حدّ نزد ولى آنها را تعزير نمود « 2 » .
78 - ارش بكارت
( 3 ) دو دختر در ميان گرمابه شدند يكى از آنان با انگشت ، بكارت ديگرى را برداشت ، آنان را به نزد حضرت امير - عليه السلام - آوردند . آن حضرت فرمود : بايد جانى ارش بكارت ديگرى را بپردازد « 3 » .
79 - هتاكى
( 4 ) مردى به مرد ديگرى گفت : اى پسر شخص ديوانه !
هامش
( 1 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ميثم ، ج 1 ، ص 269 .
( 2 ) - من لا يحضر ، كتاب الحدود ، باب حدّ القذف ، حديث 27 .
( 3 ) - مقنع ، ص 43 ( چاپ قديم ) .