3 - على ( ع ) ستمگر نيست
( 1 ) هنگامى كه امير المؤمنين - عليه السلام - از طرف رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - در يمن بود ، روزى چند نفر بر آن حضرت وارد شده ، نزاع خود را چنين مطرح كردند : اسب يكى از آنان گريخته و به مردى لگد زده و او را كشته است . صاحب اسب گواه آورد كه اسب ، خود از خانه فرار كرده است .
على - عليه السلام - حكم به عدم ضمان نمود اولياى مقتول از يمن به نزد رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - آمده و گفتند : على در حق ما ظلم نموده و خونبهاى كشتهء ما را پايمال كرده است .
پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - به آنان فرمود : على ستمگر نيست ، و براى ستم نمودن آفريده نشده است ، و ولايت و خلافت پس از من از آن اوست ، حكم و سخنش حق ، و منكر ولايتش كافر است « 1 » .
4 - ضرر بر كشتزار
( 2 ) امير المؤمنين - عليه السلام - جنايات و آسيبهاى حيوانات را كه در روز بر كشتزار ديگران وارد مىآوردند موجب ضمان نمىدانست ، و مىفرمود : صاحب زراعت در روز خودش بايد از زراعتش پاسدارى كند ، ولى ضررهاى شبانهء آنها را موجب ضمان صاحبان آنها مىدانست « 2 »
5 - جنايت سگ
( 3 ) على - عليه السلام - جنايت روزانهء سگ را موجب ضمان صاحب او مىدانست ولى گاز گرفتن او را در شب موجب ضمان نمىدانست « 3 » .
هامش
( 1 ) - فروع كافى ، ج 7 ، ص 352 ، حديث 8 ، تهذيب ، ج 10 ، ص 228 ، حديث 33 .
( 2 ) - تهذيب ، ج 10 ، ص 310 ، حديث 11 .
( 3 ) - تهذيب ، ج 10 ، ص 228 ، حديث 31 .