شماست در محيطهاى فقير و نيازمند و در شرايط فساد و ستم و سركوب قهرآميز و در سرزمينهايى كه شيوخ ( علما ) منافق و مزدور در آن هستند ، ريشه مىدواند . اما سنگ بناى مذهب تشيع بعد از ايمان به خدا و پيامبر ( ص ) و روز رستاخيز ، مبارزه با فقر و سركشى است و تاريخ گواهى مىدهد كه شيعه از گذشته تا به امروز همچنان مذهب مخالفت با فرمانروايان ستمكارى است كه در تهيدستكردن مردم و به بندگى گرفتن آنان تلاش مىكنند . و درست از اينرو است كه قدرتهاى سركش همه توان خود را طى نسلهاى متوالى - كتاب شيعه و حاكمان را بخوانيد - براى سركوبى شيعيان به كار گرفتهاند . شيعه اين مبدا مبارزاتى را از بزرگ امام خود امير مؤمنان على بن ابى طالب ( ع ) گرفتهاند كه فرمود :
« فقر مرگ بزرگتر است . » « 1 » و « فقر مرگ سرخ است . » « 2 » و فرمود : « بخل ننگ است و ترس نقصان و درويشى ( فقر ) كند كننده زبان زيرك در برهان ( است ) و تنگدست بيگانه در ديار خود است . » « 3 » و باز فرمود : « فقر دين را مىكاهد و عقل را سرگردان كند و دشمنى پديد آورد . » « 4 » همچنين آن را از سرور شهيدان ( ع ) گرفتهاند كه در روز عاشورا شعار خود را اين گونه اعلام مىدارد :
مومن درپى ديدار خداست و من مرگ را جز سعادت و زندگانى با ستمكاران را جز ننگ نمىبينم . « 5 »
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : حكمت 163 .
( 2 ) - كافى : 2 / 266 ح 2 ، معانى الاخبار : 259 ، شرح النهج : 6 / 273 ، كنز العمال : 6 / 618 ح 17112 .
( 3 ) - نهج البلاغه : حكمت 3 .
( 4 ) - همان ، حكمت 319 .
( 5 ) - تاريخ طبرى : 3 / 307 و 4 / 305 چ ديگر و 5 / 425 و 6 چ 1964 ، ابن عساكر : 214 .