شدند و ( از ترس ) هيچكس را ياراى نظر افكندن به ديگرى نبود . نخستين گريختگان از طلقاء ( آزاد شدگان ) ابو سفيان بود و كسانى كه درپى او روان شدند . ابو سفيان نگاهى شماتتآميز و كينه توزانه به صحنه فرار مسلمانان انداخت و شادمانى بسيار كرد و گفت : شكست آنان تا واپس نشتنشان به دريا پايان نخواهد يافت . « 1 »
على ( ع ) با شمشير آختهاش در كنار رسول خدا ( ص ) استوار ماند .
عباس ابن عبد المطلب لگام استر پيامبر ( ص ) را در دست داشت و فضل بن العباس در سوى راست و مغيره بن الحارث در سوى چپ پيامبر ( ص ) قرار داشتند . وقتى كه مشركان واپس نشينى مسلمانان را ديدند از تنگهها و شكافهاى دره بيرون جهيدند و با شمشيرهاى برآمده خود آهنگ جان پيغمبر نمودند . پيامبر ( ص ) به عمويش عباس كه صداى رسايى داشت فرمود كه گروه مسلمانان را فرياد كن و عهد و پيمان را بيادشان آور . عباس با بلندترين صداى خود بانگ برآورد : اى اهل بيعت شجره ، اى ياران سوره بقره ، به كجا مىگريزيد ؟ پيمان خود را با رسول خدا به ياد آوريد . هنگامى كه انصار نداى عباس را شنيدند ، بازگشتند و در حالى كه نيام شمشيرهايشان را شكسته فرياد برآوردند : لبيك لبيك . پيامبر ( ص ) به همراهى ايشان به رويارويى با دشمنان پرداخت و جنگ بسيار سختى ميان دو گروه در گرفت . « 2 » پرچمدار مشركان و پيشقراول آنان مردى بود اباجرول نام
هامش
( 1 ) - سيره ابن هشام : 4 / 72 ، تاريخ طبرى : 2 / 347 ، الكامل ابن اثير : 2 / 100 ، امتاع الاسماع : 1 / 411 ، تاريخ يعقوبى : 2 / 62 ، البدايه و النهايه : 4 / 374 .
( 2 ) - مناقب ابن مغازلى : 65 ح 93 و 84 ح 120 و 125 و 104 ح 146 و 147 ، مناقب خوارزمى :
72 و 106 و 111 و 235 ، تاريخ ابن عساكر : 1 / 6 - 74 و 121 ح 121 الى 126 و 2 / 257 ح 773 و 774 و 476 ح 97 - 996 ، كفايه الطالب : 187 و 221 چ حيدريه ، ينابيع الموده : 72 و 81 و 185 و 234 و 250 و 284 چ استامبول ، فتح الملك العلى : 57 چ حيدريه ، اسعاف الراغبين