گذاشتند و از لشكر اسلام ، حمزه بن عبد المطلب و دو برادر زادهاش على بن ابى طالب ( ع ) و عبيده بن الحارث به مصافشان شتافتند . عبيده كه هفتاد سال داشت بر عتبه تاخت و ضربهاى بر سرش نواخت . عتبه نيز ساق پاى وى را با ضربهاى قطع كرد و هردو به زمين افتادند . على ( ع ) بر وليد حملهور شد . هردو آنان جوانترين افراد هردو اردو بودند . امام ضربهاى بر شانه وى وارد آورد كه شمشير از زير بغلش خارج شد . « 1 » حمزه نيز به سوى شيبه « 2 » هجوم آورد و آن قدر به مبارزه پرداختند تا شمشيرهايشان شكست و گريبان همديگر گرفتند اما حمزه از شيبه دراز قامتتر بود . امام ( ع ) به حمزه گفت : اى عمو سرت را پايين بگير . حمزه سر در سينه شيبه فرو برد و امام ضربهاى بر گردن شيبه وارد نموده ، آن را قطع كرد . « 3 » پس از آن امام ( ع ) و حمزه بر عتبه تاختند و او را به هلاكت
هامش
( 1 ) - صحيح مسلم كتاب التفسير : 8 / 245 / 3033 ، صحيح ابن ماجه : ابواب الجهاد ، مستدرك حاكم : ج 3 تفسير سوره حج ، سنن بيهقى : 3 / 276 ، نور الأبصار شبلنجى : 78 داستان مبارزه على در روز بدر و الدر المنثور ، حليه الاولياء : 9 / 145 ، صحيح بخارى كتاب بدء الخلق در باب قتال ابو جهل ح 4428 و با شرح كرمانى : 17 / 216 چ بيروت ، و : 15 / 161 . الرياض النضره : 2 / 225 ، تاريخ طبرى : 2 / 197 و 269 ، كنز العمال : 5 / 273 ، شواهد التنزيل : 1 / 503 و 532 الى 545 ، الطبقات الكبرى : 3 / 17 چ بيروت ، امالى محاملى : 2 / 24 ، اسباب النزول واحدى : 231 ، المعجم الكبير :
1 / 144 ، مناقب ابن مغازلى : 264 ح 311 .
( 2 ) - جنگ حمزه با عتبه و عبيده با شيبه هم در تواريخ آمده است .
( 3 ) - هند دختر عتبه درباره قتل عتبه و شيبه و وليد اينگونه سروده است :أيا عين جودى بدمع سرب * على خير خندف لم ينقلب
تداعا له رهطه غدوة * بنو هاشم و بنو عبد المطلباى چشم من در ريزش اشك دريغ مكن بر برترين ( قبيلهى ) خندف كه هيچگاه از ( آيين خود ) برنگشت آن هنگامه كه افراد قبيلهاش از بنى هاشم و بنى عبد المطلب روز هنگام از هرسو به او شتافتند .