اى ابا ذر گروهى از اهل بهشت بر گروهى از اهل دوزخ ظاهر ميشوند سپس مىگويند چه چيز شما را وارد آتش و ما را وارد بهشت نمود بواسطهى تربيت شما پس ميگويند ما فرمان به نيكى ميداديم ولى خود انجام نميداديم
اى ابا ذر حقوق خداى عز و جل بالاتر ازين است كه بندگان به پا دارند و همانا نعمتهاى خدا بالاتر ازين است كه شمرده شود و لكن بامداد كنيد و شب نمائيد در صورتى كه توبهكنندگانيد .
اى ابا ذر شما در محل گذشت شب و روزيد در مدتهاى كوتاه و كردار نگهدارى شده و مرگ ناگهان فرا ميرسد و هر كس بذر نيكى را افشاند اميد است آن را بدرود و هر كس بذر بدى افشاند اميد است پشيمانى درو كند و براى هر كشتهاى مانند بذرى است كه افشانده ( هر چه بكارى همان را بدروى ) .
اى ابا ذر آدم كند به بهرهاش نميرسد و درك نميكند هيچ آزمندى آن را كه برايش مقدر نشده و هر كس نيكى بخشد خدا همان نيكى را به او دهد و هر كس بديى را نگهدارد خدا او را از بدى نگهدارد .
اى ابا ذر پرهيزكاران بزرگانند ، فقيهان جلو دارند ، در همنشينى آنان فراوانيست همان مؤمن كيفر گناهش را ميبيند گويا او زير سنگى است كه مىترسد بر سرش فرود آيد و همانا كافر گناهش را مىبيند گويا مگسى است بر بينى او ميگذرد .
اى ابا ذر هر گاه خداى تعالى به بندهاى اراده نيكى دارد گناه او را پيش ديدگانش مجسم مىكند و گناه كردن براى او سنگين و مشكل است و هر گاه به بندهاى ارادهى بدى دارد گناهش را از خاطرش ميبرد .
اى ابا ذر بكوچكى گناه نگاه مكن و لكن نگاه كن به بين نافرمانى چه كسى را ميكنى .
اى ابا ذر همانا نفس كشيدن مؤمن از نظر اضطراب و دگرگونى از گناه سختتر است از نفس كشيدن گنجشك هنگامى كه در كمند گرفتار مىشود .
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى ) — صفحة 85
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨٥