همبستگى فاصلهها با معنا
1 . تمكين
. آن است كه قبل از فاصله زمينهسازى شود و در مكان خود مستقر گردد و معناى آن به معناى كلّ كلام وابستگى تام داشته باشد . بهطورى كه اگر رها شود ، معنا دچار اختلال مىگردد و بدفهمى بهوجود مىآيد ، مثل آيهء أَ وَ لَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ أَ فَلا يَسْمَعُونَ . أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْماءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعامُهُمْ وَ أَنْفُسُهُمْ أَ فَلا يُبْصِرُونَ « 2 » . فاصلهء أفلا يسمعون با ابتداى آيه ، ا و لم يهديهم ، همبستگى دارد ، چون هدايت در اين جا امرى است شنيدارى . در آيات قبل هم آمده است : وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَلا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقائِهِ وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ « 3 » . فاصله در جاى خود قرار گرفته است ، چون قبل از آن زمينهسازى آن را نموده است . همچنين يبصرون كه قبل از آن أ و لم يروا آمده است و روان شدن آب به سوى زمين كه امرى است ديدارى زمينهساز فاصله و بر ديدن دلالت دارد . « 4 »