شرايط فروشنده وخريدار
مسأله 2109 - براي فروشنده وخريدار چند چيز شرط است :
( أول ) آن كه بالغ باشند .
( دوم ) آن كه عاقل باشند .
( سوم ) آن كه سفيه نباشند ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند .
( چهارم ) آن كه قصد خريد وفروش داشته باشند ، پس اگر مثلا به شوخى
بگويد : ( مال خود را فروختم ) معامله اى محقق نمى شود ، ودر حقيقت قصد خريد
وفروش مقوم معامله است نه شرط صحت آن .
( پنجم ) آن كه كسى آنها را اكراه به ناحق نكرده باشد ، واگر اكراه شدند وبعد
راضى شدند معامله نافذ است .
( ششم ) آن كه جنس وعوضى را كه مى دهند مالك باشند ، يا ولايت بر مالك
ويا وكالت واذن از أو داشته باشند ، واحكام اينها در مسائل آينده خواهد آمد .
مسأله 2110 - معامله با بچهء نابالغ كه مستقل در معامله باشد ، در مال خودش باطل
است ، واگر معامله با ولى باشد وبچهء نابالغ مميز فقط صيغهء معامله را جارى سازد ،
معامله صحيح است .
واگر جنس يا پول مال ديگرى باشد وآن بچه وكالة از صاحبش آن مال را
بفروشد ، يا به آن پول چيزى بخرد ، معامله صحيح است هر چند بچهء مميز ، مستقل
در تصرف باشد .
واگر طفل فقط وسيله باشد كه جنس وعوض آن را به دو طرف معامله برساند ،
اگر چه مميز نباشد اشكال ندارد ، ولى بايد فروشنده وخريدار يقين يا اطمينان
داشته باشند كه طفل جنس يا عوض را به صاحب آن مى رساند .
مسأله 2111 - اگر با بچهء نابالغ - در صورتي كه معامله با أو صحيح نيست - معامله
بكند وجنس يا پولى از أو بگيرد ، در صورتي كه مال خود بچه باشد ، بايد به ولى