مسأله 2073 - سركشى كردن به خانهء ديگران وتجسس براي اطلاع از ترك معروف
وفعل منكر جايز نيست .
مسأله 2074 - امر به معروف ونهى از منكر ، در مواردى كه براي امر كننده ونهى
كننده موجب حرج ومشقت غير قابل تحمل از نظر عرف باشد ، واجب نيست ،
مگر در أموري كه اهميت آنها در شرع مقدس به مرتبه اى باشد كه تكليف به آنها به
واسطهء حرج رفع نشود ، مانند حفظ دين ونفوس مسلمين .
مسأله 2075 - بر هر مكلفى به مقتضاى فرمان خداوند متعال - ( يا أيها الذين ءامنوا قوا
أنفسكم وأهليكم نارا وقودها الناس والحجارة ) - ( اى كساني كه ايمان آورده أيد ،
نگهداريد خود را وأهل خود را از آتشى كه آتش افروز آن مردم وسنگ است ) ،
واجب مؤكد است كه أهل خود را امر به معروف ونهى از منكر كند ، وبه آنچه خود
را به آن امر مى كند ، آنان را امر كند ، واز آنچه خود را نهى مى كند ، آنان را نهى نمايد .
مسأله 2076 - بر هر مكلفى واجب است كه به قلب خود ، از منكر كراهت داشته
باشد ، هر چند نتواند از آن جلوگيرى نمايد .
ودر مقام امر به معروف ونهى از منكر ، أول به اظهار كراهت قلبي ، هر چند به
ترك معاشرت با تارك معروف وفاعل منكر ، وبه وسيلهء زبان به موعظه ونصيحت ،
وبيان ثواب معروف وعذاب منكر ، أو را وأدار به معروف نمايد ، واز منكر باز دارد .
واگر اين دو اثر نكرد ، وجلوگيرى متوقف بر زدن بود ، بايد به گونه اى باشد كه
موجب دية وقصاص نشود ، واگر نه ، چنانچه - مثلا - موجب به جراحتي شود ، در
صورتي كه به عمد باشد ، مجروح مى تواند قصاص كند واگر از روى خطا باشد ،
مى تواند دية بگيرد .
مسأله 2077 - وظيفهء آمر به معروف وناهى از منكر آن است كه در امر به معروف
ونهى از منكر غرض شارع مقدس را - كه ارشاد گمراه واصلاح فاسد است - در نظر
داشته باشد ، واين مهم حاصل نمى شود ، مگر به آن كه مبتلا به گناه را مانند