مسأله 1990 - مستحب است زكات گاو وگوسفند وشتر را به فقيرهاى آبرومند
بدهد ، ودر دادن زكات خويشان خود را بر ديگران ، وأهل علم وكمال را بر غير
آنان ، وكساني را كه أهل سؤال نيستند بر أهل سؤال مقدم بدارد ، ولى اگر دادن زكات
به فقيرى از جهت ديگر بهتر باشد ، مستحب است زكات را به أو بدهد .
مسأله 1991 - أفضل آن است كه زكات را آشكار ، وصدقهء مستحبى را مخفى
بدهد .
مسأله 1992 - اگر در شهر كسى كه مى خواهد زكات بدهد مستحقي نباشد ونتواند
زكات را به مصرف ديگرى هم كه براي آن معين شده برساند ، چنانچه اميد نداشته
باشد كه بعد مستحق پيدا كند ، بايد زكات را به شهر ديگر ببرد وبه مصرف آن
برساند ، ومخارج بردن به آن شهر را مى تواند از زكات بردارد ، واحتياط واجب آن
است كه برداشتنش با اجازه ء حاكم شرع باشد ، واگر زكات تلف شود در صورتي كه
در نگهدارى آن كوتاهى نكرده ضامن نيست .
مسأله 1993 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، مى تواند زكات را به شهر
ديگر ببرد ، ولى مخارج بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد ، واگر زكات تلف
شود ضامن است ، مگر آن كه به اذن حاكم شرع برده باشد .
مسأله 1994 - اجرت وزن كردن وپيمانه نمودن گندم وجو وكشمش وخرمايى را
كه براي زكات مى دهد ، با مالك است .
مسأله 1995 - كسى كه ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار
است ، احتياط مستحب آن است كه كمتر از ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره به يك فقير
ندهد ، ونيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم وجو بدهكار باشد وقيمت آن به
( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره برسد ، احتياط مستحب آن است كه كمتر از آن به يك
فقير ندهد .
مسأله 1996 - مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از أو
گرفته به أو بفروشد ، ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد بعد از آن كه
به قيمت رساند ، كسى كه زكات را به أو داده در خريد آن بر ديگران