مسأله 1372 - اگر مشغول نماز چهار ركعتي شود ودر بين نماز يادش بيايد كه
مسافر است ، يا ملتفت شود كه سفر أو هشت فرسخ است ، چنانچه به ركوع ركعت
سوم نرفته بايد نماز را دو ركعتي تمام كند ، واگر قرائت يا تسبيح زياد كرده ، بنابر
احتياط واجب دو سجده ء سهو به جا آورد ، واگر به ركوع ركعت سوم رفته نمازش
باطل است ، ودر صورتي كه به مقدار خواندن يك ركعت هم وقت داشته باشد ،
نماز را از سر شكسته بخواند ، واگر به مقدار يك ركعت هم وقت باقي نباشد ، نماز را
شكسته قضا نمايد .
مسأله 1373 - اگر مسافر بعضي از خصوصيات نماز مسافر را نداند ، مثلا نداند كه
اگر چهار فرسخ برود وچهار فرسخ برگردد بايد شكسته بخواند ، چنانچه به نيت
نماز چهار ركعتي مشغول نماز شود وپيش از ركوع ركعت سوم مسأله را بفهمد ، بايد
نماز را دو ركعتي تمام كند ، واگر قرائت يا تسبيح زياد كرده ، بنابر احتياط واجب دو
سجده ء سهو به جا آورد ، واگر در ركوع ملتفت شود نمازش باطل است ، ودر صورتي
كه به مقدار يك ركعت هم از وقت مانده باشد نماز را شكسته بخواند ، واگر به مقدار
يك ركعت هم وقت باقي نباشد ، نماز را شكسته قضا نمايد .
مسأله 1374 - مسافري كه بايد نماز را تمام بخواند ، اگر به واسطهء ندانستن مسأله به
نيت نماز دو ركعتي مشغول نماز شود ، ودر بين نماز مسأله را بفهمد ، بايد نماز را
چهار ركعتي تمام كند .
مسأله 1375 - مسافري كه نماز نخوانده ، اگر پيش از تمام شدن وقت به وطنش
برسد ، يا به جايى برسد كه مى خواهد ده روز در آن جا بماند ، بايد نماز را تمام
بخواند ، وكسى كه مسافر نيست ، اگر در أول وقت نماز نخواند ومسافرت كند ، در
سفر بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1376 - اگر مسافري كه بايد نماز را شكسته بخواند ، نماز ظهر يا عصر يا
عشاء أو قضا شود ، بايد آن را دو ركعتي قضا نمايد ، اگر چه در غير سفر بخواهد
قضاى آن را به جا آورد واگر از كسى كه مسافر نيست يكى از اين سه نماز قضا