مى كند نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1313 - كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيهء
راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را بعد از آن كه شروع به سير ورفتن كرد تمام
بخواند ، ونمازهايى را كه شكسته خوانده ، در صورتي كه مقدار گذشته مسافت بوده
صحيح است ، واگر نه بنابر احتياط واجب در وقت اعاده ودر خارج وقت قضا نمايد .
شرط ششم : آن كه از كساني نباشد كه خانه به دوشند ، مانند
صحرا نشينهايى كه در بيابانها گردش مى كنند وهر جا آب وخوراك براي خود
واحشامشان پيدا كنند مىمانند ، وبعد از چندى به جاى ديگر مى روند ، وچنين
كساني كه خانه ولوازم زندگيشان هر جا بروند با خودشان هست ، بايد نماز را تمام
بخوانند .
مسأله 1314 - اگر يكى از صحرا نشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه حيواناتش
سفر كند ، اگر چادر ولوازم زندگيش همراهش باشد ، نمازش تمام است ، واگر نه نماز
را شكسته بخواند .
مسأله 1315 - اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها مسافرت
كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط هفتم : آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، بنابراين شتردار
وراننده وكشتيبان ومانند اينها ، اگر چه براي بردن اثاثيهء منزل خود مسافرت كنند ،
بايد نماز را تمام بخوانند ، ومدار بر اين است كه عرفا بگويند شغلش سفر است ،
مثلا بگويند كار أو رانندگى يا ساربانى است .
وهمچنين بايد شغل أو هم در سفر نباشد ، مانند كسى كه اقامتش در جايى است
وكأرش - از قبيل تجارت وتدريس وطبابت - در جاى ديگرى است به طورى كه
أكثر أيام يا روز در ميان - مثلا - براي انجام كار سفر مى كند .
مسأله 1316 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر براي كار ديگرى مانند زيارة يا
حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر مثلا راننده اتومبيل خود را
براي زيارة كرايه بدهد ودر ضمن خودش هم زيارة كند ، بايد نماز را