است ، پس كسى كه بدهكار است ، اگر بتواند بدهى خود را بدهد وطلبكار هم
مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد وبراي فرار از دادن قرض
مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر سفرش براي ترك واجب نباشد ،
هر چند در سفر ترك واجب كند نمازش شكسته است .
مسأله 1307 - اگر سفر أو حرام نباشد ولى در زمين غصبى مسافرت كند ، يا حيوان
سواري يا مركب ديگرى كه سوار است غصبى باشد ، بنابر احتياط واجب بايد نماز
را هم شكسته وهم تمام بخواند ، مگر اين كه سفر أو بر آن مركب براي فرار از رد آن
به مالك باشد ، كه در اين صورت بايد تمام بخواند .
مسأله 1308 - كسى كه با ظالم مسافرت مى كند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت أو
كمك به ظالم در ظلمش ، يا موجب جلال وشوكت وتقويت حكم ظالم شود ، بايد
نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار باشد يا مثلا براي نجات دادن مظلومى با أو
مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
مسأله 1309 - اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام نيست وبايد
نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1310 - اگر براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، سفرش در رفتن حرام
ونمازش تمام است ، ودر برگشتن اگر هشت فرسخ باشد وبراي شكار لهوى نباشد
شكسته است ، وچنانچه براي تهيهء معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ،
وهمچنين است اگر براي تجارت به شكار برود ، واحتياط مستحب آن است كه
نمازش را شكسته وتمام بخواند ، وروزه را بگيرد وقضا نمايد .
مسأله 1311 - كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر بر مى گردد ، اگر
برگشتنش به تنهايى هشت فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند ، واحتياط
مستحب آن است كه در صورتي كه توبه نكرده ، هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1312 - كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت
برگردد ، چنانچه باقي مانده ء راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد وبخواهد
برود وچهار فرسخ هم برگردد ، بايد از وقتي كه شروع به سير ورفتن