يك طرف شك پيدا كرد ، همان طرف را بگيرد ونماز را تمام كند ، واگر نه به
دستورهايى كه بيان مى شود عمل نمايد ، وآن نه صورت از اين قرار است :
( أول ) آن كه بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم شك كند كه دو ركعت
خوانده است يا سه ركعت ، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده است ويك ركعت
ديگر بخواند ونماز را تمام كند وبعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده به جا
آورد .
( دوم ) شك بين دو وچهار بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم ، كه هر چند
براي تخيير بين از سر گرفتن نماز وبنابر چهار گذاشتن وآوردن نماز احتياط وجهي
هست ، ولى احتياط واجب آن است كه بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند
وبعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند .
( سوم ) شك بين دو وسه وچهار بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم ، كه
بايد بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند وبعد از نماز دو ركعت نماز احتياط
ايستاده وبعد دو ركعت نشسته به جا آورد .
( چهارم ) شك بين چهار وپنج بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم ، كه بايد
بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند وبعد از نماز دو سجده ء سهو به جا آورد .
ولى اگر بعد از سجده ء أول ، يا پيش از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم يكى از
اين چهار شك براي أو پيش آيد نمازش باطل است .
( پنجم ) شك بين سه وچهار كه در هر جاى نماز باشد بايد بنا را بر چهار بگذارد
ونماز را تمام كند ، وبنابر مشهور بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو
ركعت نشسته به جا آورد ، ولى احتياط واجب آن است كه دو ركعت نماز نشسته را
اختيار كند .
( ششم ) شك بين چهار وپنج در حالي كه ايستاده است ، كه بايد بنشيند وتشهد
بخواند وسلام نماز را بدهد ، وبنا بر مشهور بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط
ايستاده يا دو ركعت نشسته به جا آورد ، ولى احتياط واجب آن است كه