( سوم ) براي طواف واجب در حج يا عمره .
( چهارم ) اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد .
( پنجم ) اگر نذر كرده باشد كه جايى از بدن خود را به خط قرآن برساند ، در
صورتي كه آن نذر صحيح باشد ، مانند بوسيدن قرآن .
( ششم ) براي آب كشيدن قرآني كه نجس شده ، يا براي بيرون آوردن آن از محلى
كه بودن قرآن در آن محل موجب هتك است ، در صورتي كه مجبور باشد دست يا
جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو
بي احترامى به قرآن باشد ، بايد بدون اين كه وضو بگيرد قرآن را از آن محل بيرون
آورد ، يا اگر نجس شده آب بكشد .
مسأله 323 - مس نمودن خط قرآن - يعنى رساندن جايى از بدن به خط قرآن -
براي كسى كه وضو ندارد حرام است ، ورساندن موى بدن به قرآن مانعى ندارد در
صورتي كه از توابع بشره شمرده نشود ، واگر قرآن را به زبان فارسي يا به زبان ديگرى
ترجمه كنند مس آن در غير اسم ذات وأسماء صفات خداوند متعال اشكال ندارد .
مسأله 324 - جلوگيرى بچه وديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ، ولى اگر مس
نمودن آنان بي احترامى به قرآن باشد بايد از آن جلوگيرى كنند .
مسأله 325 - كسى كه وضو ندارد - بنابر احتياط واجب - نبايد اسم ذات وأسماء
صفات خداوند متعال را به هر زبانى كه نوشته شده باشد مس نمايد ، واحتياط
مستحب آن است كه أسماء مباركهء چهارده معصوم ( عليهم السلام ) را هم بدون وضو مس ننمايد .
مسأله 326 - اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد وضو بگيرد يا
غسل كند ، صحيح است ، واگر نزديك وقت نماز هم به قصد مهيا بودن براي نماز
وضو بگيرد اشكال ندارد ، بلكه مستحب است .
مسأله 327 - كسى كه يقين يا حجت شرعيه دارد كه وقت داخل شده ، اگر نيت
وضوى واجب كند وقصدش مقيد به وجوب نباشد وبعد از وضو بفهمد وقت
داخل نشده ، وضوى أو صحيح است .