ودر صورتي كه جمع ما بين ظهر وعصر يا مغرب وعشاء مى كند ، شستن بين دو
نماز لازم نيست ، ونيز كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ،
چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى
نمايد ، واحتياط واجب آن است كه براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد ، مگر در
صورتي كه موجب حرج باشد .
مسأله 319 - كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن بول يا غائط خوددارى كند ، در
صورتي كه ممكن باشد وموجب حرج نباشد بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول
يا غائط جلوگيرى نمايد ، ودر صورتي كه مرض أو به آسانى معالجه شود بايد خود
را معالجه نمايد .
مسأله 320 - كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن بول يا غائط خوددارى كند ، بعد از
آن كه مرض أو خوب شد لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق
وظيفة اش خوانده قضا نمايد ، ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود بايد
نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند .
مسأله 321 - اگر كسى مرضى دارد كه نمى تواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ،
بايد به وظيفهء كساني كه نمى توانند از بيرون آمدن بول يا غائط خوددارى كنند عمل
نمايد . چيزهايى كه بايد براي آنها طهارت از حدث داشت
مسأله 322 - براي شش چيز بايد وضو گرفت :
( أول ) براي نمازهاى واجب غير از نماز ميت ، وبراي نمازهاى مستحب وضو
شرط صحت است .
( دوم ) براي سجده وتشهد فراموش شده ودو سجده ء سهوى كه براي تشهد
فراموش شده بجا مى آورد ، واگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر زده - مثلا بول كرده
باشد - بنابر احتياط واجب نماز را اعاده كند ، ولى براي سجده ء سهو در غير موردى
كه ذكر شد واجب نيست وضو بگيرد .