" شرط دوازدهم " آن كه استعمال آب براي أو مانعى نداشته باشد .
مسأله 294 - كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد مريض شود نبايد وضو بگيرد ،
وكسى كه مىترسد اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه مى ماند ، چنانچه آن
عطش موجب مرضى بشود نبايد وضو بگيرد ، واگر موجب مرضى نشود مخير
است كه وضو بگيرد يا تيمم كند ، واگر نداند كه آب براي أو ضرر دارد ووضو بگيرد ،
اگر چه بعد بفهمد ضرر داشته ولى ضرر ضرر حرام نبوده وضوى أو صحيح است .
مسأله 295 - اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار كمي كه وضو با آن
صحيح است ضرر ندارد وبيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد .
" شرط سيزدهم " آن كه در اعضاى وضو مانعى از رسيدن آب نباشد .
مسأله 296 - اگر مى داند چيزى به اعضاى وضو چسبيده ولى شك دارد كه از
رسيدن آب جلوگيرى مى كند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند يا آب را به زير آن برساند .
مسأله 297 - اگر زير ناخنى كه به اندازه ء معمول بلند است چرك باشد ، وضو
اشكال ندارد ، ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براي وضو آن چرك را بر طرف كنند ،
واگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد ، بايد چرك زير مقدارى را كه از معمول بلندتر
است بر طرف كنند .
مسأله 298 - اگر در صورت ودست ها وجلوى سر وروى پاها به واسطهء سوختن
يا چيز ديگر برآمدگى پيدا شود ، شستن ومسح روى آن كافى است ، وچنانچه
سوراخ شود ، رساندن آب به زير پوست لازم نيست ، بلكه اگر پوست يك قسمت آن
كنده شود ، لازم نيست آب را به زير قسمتى كه كنده نشده برساند ، ولى چنانچه
پوستى كه كنده شده گاهى به بدن مىچسبد وگاهى بلند مى شود ، بايد آن را قطع
كند يا آب را به زير آن برساند .
مسأله 299 - اگر انسان شك كند كه به اعضاى وضوى أو چيزى چسبيده يا نه ،