( مسأله 472 ) بعد از آن كه زن از خون حيض پاك شد ، واجبست براي
نماز وعبادتهاى ديگرى كه بايد با وضو يا غسل يا تيمم بجا آورده شود ، غسل كند .
ودستور آن مثل غسل جنابت است ، وبهتر آنست كه پيش از غسل يا بعد از
غسل وضو هم بگيرد .
( مسأله 473 ) بعد از آن كه زن از خون حيض پاك شد اگر چه غسل نكرده
باشد ، طلاق أو صحيح است ، وشوهرش هم مىتواند با أو جماع كند وأولى اين است كه
جماع پس از شستن فرج باشد ، ولى احتياط مستحب آنست كه پيش از غسل از
جماع با أو خوددارى نمايد . اما كارهاى ديگرى كه در وقت حيض بر أو حرام
بوده مانند توقف در مسجد ومس خط قرآن تا غسل نكند بر أو حلال نمىشود .
( مسأله 474 ) اگر آب براي وضو وغسل كافى نباشد وبه اندازهاى باشد كه
بتواند غسل كند بايد غسل كند وبهتر آنست كه بدل از وضو تيمم نمايد . واگر فقط
براي وضو كافى باشد وبه اندازه غسل نباشد بايد وضو بگيرد وعوض غسل تيمم نمايد .
واگر براي هيچ يك از آنها آب ندارد ، بايد دو تيمم كند ، يكى بدل از غسل وديگرى
بدل از وضو .
( مسأله 475 ) نمازهائى كه زن در حال حيض نخوانده قضا ندارد ، ولى روزههاى
واجب را كه در حال حيض نگرفته بايد قضا نمايد .
( مسأله 476 ) هر گاه وقت نماز داخل شود وبداند يا احتمال دهد كه اگر نماز
را تأخير بيندازد حائض مىشود ، بايد فورا نماز بخواند .
( مسأله 477 ) اگر زن نماز را تأخير بيندازد واز أول وقت به اندازه خواندن يك
نماز با تحصيل طهارت از حدث بگذرد وحائض شود ، قضاى آن نماز بر أو واجب
است ولى در تند خواندن وكند خواندن وچيزهاى ديگر ، بايد ملاحظه حال خود را
بكند ، مثلا زنى كه مسافر نيست اگر در أول ظهر نماز نخواند قضاى آن در صورتي