شده باشد ، ويا با چهل وپنجاه حساب كند ، ولى در هر صورت بايد طورى حساب كند
كه چيزى باقي نماند ، يا اگر چيزى باقي مىماند ، از نه تا بيشتر نباشد ، مثلا اگر
( 140 ) شتر دارد بايد براي صد تا دو شترى كه داخل سال چهارم شده ، وبراي چهل تا
يك شترى كه داخل سال سوم شده بدهد وشترى كه در زكات داده مىشود ، بايد مادة باشد .
( مسأله 1919 ) زكات ما بين دو نصاب واجب نيست ، پس اگر شماره شترهائى
كه دارد از نصاب أول كه پنج است بگذرد ، تا به نصاب دوم كه ده تا است نرسيده
فقط بايد زكات پنج تاى آن را بدهد . وهمچنين است در نصابهاى بعد .
نصاب گاو ( مسأله 1920 ) گاو دو نصاب دارد : نصاب أول آن سى تا است كه وقتي شماره
گاو به سى رسيد ، اگر شرائطى را كه گفته شد داشته باشد بايد يك گوسالهاى كه
داخل سال دوم شده از بابت زكات بدهد . واحتياط واجب آنست كه گوساله نر باشد ،
ونصاب دوم آن چهل است وزكات آن يك گوساله مادهاى است كه داخل سال سوم
شده باشد وزكات ما بين سى وچهل واجب نيست ، مثلا كسى كه سى ونه گاو دارد فقط
بايد زكات سى تاى آنها را بدهد ونيز اگر از چهل گاو زيادتر داشته باشد ، تا به شصت نرسيده ،
فقط بايد زكات چهل تاى آن را بدهد ، وبعد از آن كه به شصت رسيد ، چون دو برابر نصاب
أول را دارد ، بايد دو گوسالهاى كه داخل سال دوم شده بدهد ، وهم چنين هر چه
بالا رود بايد يا سى تا سى تا حساب كند ، يا چهل تا چهل تا ، يا سى وچهل حساب
نمايد ، وزكات آن را بدستورى كه گفته شد بدهد . ولى بايد طورى حساب كند كه
چيزى باقي نماند ، يا اگر چيزى باقي مىماند از نه بيشتر نباشد ، مثلا اگر هفتاد گاو
دارد ، بايد به حساب سى وچهل حساب كند وبراي سى تاى آن زكات سى تا ، وبراي
چهل تاى آن زكات چهل تا را بدهد ، چون اگر به حساب سى تا حساب كند ، ده تا زكات
نداده مىماند .