عرف با أقامت ده روز منافاة ندارد نماز را تمام بخواند واگر مدت از اين بيشتر
باشد احتياطا واجب بين شكسته وتمام جمع نمايد ، واگر تمام يا بيشتر روز باشد نمازش
شكسته است .
( مسأله 1348 ) مسافري كه تصميم ندارد ده روز در محلى بماند ، مثلا قصدش
اين است كه اگر رفيقش بيايد ، يا منزل خوبى پيدا كند ، ده روز بماند ، بايد نماز
را شكسته بخواند .
( مسأله 1349 ) كسى كه تصميم دارد ، ده روز در محلى بماند ، اگر احتمال
بدهد كه براي ماندن أو مانعى برسد وآن احتمال أو عقلائي باشد ، بايد نماز را شكسته
بخواند .
( مسأله 1350 ) اگر مسافر بداند كه مثلا ده روز يا بيشتر به آخر ماه مانده
وقصد كند كه تا آخر ماه در جائى بماند ، بايد نماز را تمام بخواند ، بلكه اگر نداند
تا آخر ماه چقدر مانده وقصد كند كه تا آخر ماه بماند ، در صورتي كه آخر ماه
معلوم باشد ، مثلا روز جمعه است ولى مسافر نمىداند كه روز أول قصدش پنجشنبه
است ، تا مدت اقامتش نه روز باشد يا چهارشنبه است تا ده روز باشد ، در اين
صورت نيز اگر بعدا معلوم شود كه روز أول قصدش چهارشنبه بوده نمازش تمام
است ونيز اگر اعتقاد كند كه آخر ماه فلان روز است پس ده روز تمام در محلى
مىماند وبعد از خواندن نماز چهار ركعتي در آن محل معلوم شود آن روز أول
ماه بعدى واين ماه سى كم است ودر آن روز از محل خارج مىشود بايد تا
خارج شدن نماز را تمام بخواند ودر غير اين صورت كه آخر ماه را نداند بايد
نماز را شكسته بخواند اگر چه از موقعى كه قصد كرده تا روز آخر ماه ده روز
باشد .
( مسأله 1351 ) اگر مسافر قصد كند كه ده روز در محلى بماند چنانچه پيش
از خواندن يك نماز چهار ركعتي از ماندن منصرف شود ، يا مردد شود كه در آنجا