واز بديهائى كه مىدانى از من سر زده بگذر .
( مسأله 964 ) مستحب است موقع گفتن تكبير أول نماز وتكبيرهاى بين
نماز دستها را تا مقابل گوش بالا ببرد .
( مسأله 965 ) اگر شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه ، چنانچه مشغول
خواندن چيزى از قرائت شده ، به شك خود اعتنا نكند ، واگر چيزى نخوانده ، بايد
تكبير را بگويد .
( مسأله 966 ) اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته
يا نه ، چه مشغول خواندن چيزى شده باشد يا نه به شك خود اعتنا نكند .
قيام ( ايستادن ) ( مسأله 967 ) قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام وقيام پيش از ركوع كه آن
را قيام متصل به ركوع مىگويند ركن است ، ولى قيام در موقع خواندن حمد وسوره
وقيام بعد از ركوع ركن نيست ، واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ،
نمازش صحيح است .
( مسأله 968 ) واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقدارى بايستد تا
يقين كند كه در حال ايستادن تكبير گفته است .
( مسأله 969 ) اگر ركوع را فراموش كند ، وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش
بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون اين كه بايستد به حال
خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده نماز أو باطل
است .
( مسأله 970 ) موقعى كه براي تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است ، بايد
بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود ، وبنابر احتياط واجب به جائى تكيه نكند ، ولى
اگر از روى ناچارى باشد اشكال ندارد .