باشد اگر زيادى در ركوع يا در دو سجده از يك ركعت باشد نماز باطل است والا
باطل نيست .
نيت ( مسأله 952 ) انسان بايد نماز را به نيت قربت ، يعنى براي انجام دادن فرمان
خداوند عالم بجا آورد ، ولازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند ، يا مثلا به زبان
بگويد چهار ركعت نماز ظهر مىخوانم قربة إلى الله .
( مسأله 953 ) اگر در نماز ظهر يا در نماز عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز مىخوانم
ومعين نكند ظهر است يا عصر ، نماز أو باطل است . ونيز كسى كه مثلا قضاى نماز
ظهر بر أو واجب است ، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا يا نماز ظهر را
بخواند ، بايد نمازى را كه مىخواند ، در نيت معين كند .
( مسأله 954 ) انسان بايد از أول تا آخر نماز به نيت خود باقي باشد پس اگر
در بين نماز بطورى كه غافل شود كه اگر بپرسند چه مىكنى ؟ نداند چه بگويد ،
نمازش باطل است .
( مسأله 955 ) انسان بايد فقط براي انجام امر خداوند عالم نماز بخواند پس
كسى كه ريا كند يعنى براي نشان دادن به مردم نماز بخواند نمازش باطل است ،
خواه فقط براي مردم باشد ، يا خدا ومردم هر دو را در نظر بگيرد .
( مسأله 956 ) اگر قسمتى از نماز را براي غير خدا بجا آورد نمازش باطل
است ، بلكه اگر نماز را براي خدا بجا آورد ولى براي نشان دادن به مردم در جاى مخصوصى
مثل مسجد ، يا در وقت مخصوصى مثل أول وقت يا به طرز مخصوصى مثلا با جماعت
نماز بخواند نمازش باطل است وبنابر احتياط واجب اگر جزء مستحبى را نيز مثل قنوت
براي غير خدا بجا آورد آن را تمام كرده بعد نماز را اعاده كند .
تكبيرة الاحرام ( مسأله 957 ) گفتن الله أكبر در أول هر نماز واجب وركن است وبايد حروف