تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
( مسأله 775 ) نافله ظهر وعصر را در سفر نبايد خواند ، ونافله عشا چنانچه به قصد رجاء خوانده شود مانعى ندارد .
وقت نافله‌هاى يوميه ( مسأله 776 ) نافله نماز ظهر پيش از نماز ظهر خوانده مىشود ، ووقت فضيلت آن از أول ظهر است تا موقعى كه آن مقدار از سايه شاخص كه بعد از ظهر پيدا مىشود . به اندازه دو هفتم آن شود مثلا اگر در ازاى شاخص هفت وجب باشد ، هر وقت مقدار سايه‌اى كه بعد از ظهر پيدا مىشود به دو وجب رسيد ، آخر وقت نافله ظهر است .
( مسأله 777 ) نافله عصر پيش از نماز عصر خوانده مىشود ووقت فضيلت آن تا موقعى است كه آن مقدار از سايه شاخص كه بعد از ظهر پيدا مىشود ، به چهار هفتم آن برسد وچنانچه بخواهد نافله ظهر يا نافله عصر را بعد از وقت آنها بخواند ، بايد نافله ظهر را بعد از نماز ظهر ونافله عصر را بعد از نماز عصر بخواند ، وبنابر احتياط واجب نيت أداء وقضا نكند .
( مسأله 778 ) وقت فضيلت نافله مغرب بعد از تمام شدن نماز مغرب است تا وقتي كه سرخى طرف مغرب كه بعد از غروب كردن آفتاب در آسمان پيدا مىشود از بين برود .
( مسأله 779 ) وقت نافله عشا بعد از تمام شدن نماز عشا تا نصف شب است وبهتر است بعد از نماز عشا بلا فاصله خوانده شود .
( مسأله 780 ) نافله صبح پيش از نماز صبح خوانده مىشود ، ووقت فضيلت آن بعد از فجر أول است تا وقتي كه سرخى طرف مشرق پيدا شود . ونشانه فجر أول در وقت نماز صبح گفته شد . وممكن است نافله صبح را بعد از نافله شب بلا فاصله بخوانند .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 141 | الميرزا جواد التبريزي